Marzec z drugiej strony
W 1968 r. Umberto Eco odwiedził Pragę i Warszawę. W efekcie powstały dwa reportaże: o stolicy Czechosłowacji przeżywającej początek inwazji wojsk Układu Warszawskiego i o stolicy Polski rozpamiętującej traumę wydarzeń marcowych. Teraz oba te teksty ukazały się w wersji książkowej.

Reportaże, które złożyły się na „Mój 1968. Po drugiej stronie muru”, pisane były już po doświadczeniach maja paryskiego i rozruchach na uczelniach włoskich. Autor miał zatem niemal pełną skalę porównawczą, pozwalającą w miarę obiektywnie ocenić poszczególne fakty, traktowane dziś en bloc jako jedna wielka fala rebelii i kontestacji. Eco, podówczas 36-letni kulturoznawca i filozof, wtedy w roli dziennikarza, zadbał, by nic nie uronić z praskiej i warszawskiej specyfiki wydarzeń.

Wykorzystałeś swoją miesięczną pulę 10 tekstów z POLITYKI dostępnych nieodpłatnie w naszym serwisie.
Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną