Recenzja filmu: „Milcząca przyjaciółka”, reż. Ildikó Enyedi

Choć brzmi to jak jakaś abstrakcja, naprawdę trudno oderwać od tego wzrok.

Węgierka Ildikó Enyedi, której wspaniały debiut „Mój wiek XX” miał miejsce 35 lat temu, często zaskakiwała niekonwencjonalnymi narracjami i poetycką wrażliwością. W „Milczącej przyjaciółce” jeszcze radykalizuje spojrzenie, mieszając trzy różne epoki, postacie oraz formaty opowiadania: od czarno-białego dramatu z 1908 r., poprzez impresję kręconą na taśmie 16 mm z 1972 r., aż po cyfrowy zapis z 2020 r. Całość ukazuje świat w ciągłym ruchu i nieustannej przemianie. Początek ubiegłego stulecia to narodziny fotografii i walka o prawa kobiet. W latach 70. XX w. odbijały się echem młodzieżowe protesty i rozkwitała wolna miłość. 

Milcząca przyjaciółka (Stille Freundin), reż. Ildikó Enyedi, prod. Francja, Niemcy, Węgry, 145 min, w kinach od 22 maja