Miej własną politykę.

Pierwszy miesiąc prenumeraty tylko 11,90 zł!

Subskrybuj
Film

Samarytanka

Miłosierdzie w buddyzmie kontra to chrześcijańskie.

Zrealizowana pięć lat temu „Samarytanka” południowokoreańskiego reżysera-samouka Kim Ki-duka jest jednym z najlepszych filmów w jego dorobku. To bardzo przewrotna, mocno prowokacyjna przypowieść łącząca zadumę nad współczesną obyczajowością z religijną refleksją. Rzecz dotyczy prostytucji nieletnich dziewcząt i sensu miłosierdzia inaczej rozumianego w buddyzmie i chrześcijaństwie.

Dwie licealistki, które sprawiają wrażenie zakochanych w sobie, chcą zebrać pieniądze na bilet do Europy. Jedna chodzi z facetami do łóżka, druga zbiera kasę i organizuje spotkania z klientami. Tej, która się sprzedaje, sprawia to przyjemność. Utożsamia się ona z hinduską boginią Vasumitrą traktującą seks jako drogę do oświecenia. Druga, kiedy jej koleżanka ginie uciekając przed policją, obwinia się za jej śmierć i postanawia odpokutować za grzechy. Jednak jej pojmowanie winy i kary jest dość specyficzne.

Kim Ki-duk nieraz udowadniał, że jego myślenie kompletnie się różni od zwykle prezentowanego w kinie. To silna, wyrazista osobowość, jeden z mistrzów, któremu zawsze warto się przyglądać. Tym bardziej cieszy, że „Samarytanka” inauguruje przegląd sześciu jego filmów w kinach studyjnych. Oprócz premierowego „Oddechu” i „Krokodyla”, zostaną przypomniane jeszcze: „Łuk”, „Pusty dom” i „Time”.

 

Reklama

Czytaj także

Rynek

Mieszkania: ani kupić, ani wynająć. Prawdziwy dramat, fałszywe recepty władzy

Załamanie na rynku nieruchomości to społeczny dramat. Idealny temat na kampanię wyborczą. Po klęsce Mieszkania Plus rząd obiecuje tańsze kredyty, zapowiada walkę z patodeweloperami i zagranicznymi funduszami, które wykupują całe bloki. I diagnozy są tu fałszywe, i recepty.

Cezary Kowanda
04.02.2023
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną