Książki

Być czy mieć

Recenzja książki: Maciej Marcisz, „Taśmy rodzinne”

materiały prasowe
Książka, bardzo dobrze napisana, z nienachalnym humorem, byłaby jeszcze lepsza, gdyby nie zmieniła się w finale w moralitet.

Debiutancka książka Macieja Marcisza jest opowieścią o polskiej transformacji. Opowieścią smutną, snutą z perspektywy rodziny Małysów, dla której „być” znaczy „posiadać” i ciągle się bogacić. To cel sam w sobie. Czego najlepszym dowodem jest ich dom, wciąż remontowany i urządzany od nowa, dyktujący trendy w okolicy. Marcin, najstarszy syn, gej, w przyszłości niespełniony twórca sztuk wizualnych („jeśli zbiera się wam właśnie na wymioty, uwierzcie, że on miał tak samo”), nie miał jak ojciec przedsiębiorczego ducha i talentu. Jako 30-latek żyje już nędznie, liczy (dosłownie) każdy grosz, odcięty od domowej skarbonki. Do tego „Taśmy rodzinne”, jego projekt artystyczny, do reszty podzielił Małysów, ujawniając wstydliwe, przemilczane szczegóły. Choć w gruncie rzeczy to nie sztuka poróżnia, lecz lata wzajemnych zaniedbań, nieczułości, skupienia na konsumpcji, zawiści, która zmienia się w pazerność i pogardę dla biedy. Cudza bieda bawi zresztą najbardziej, zwłaszcza gdy samemu się od niej uciekło. Małysowie grają więc w swoje „bingo” – wyśmiewają losowo mniej zamożnych ludzi, w tym krewnych, dla zabicia czasu i nudy.

Maciej Marcisz, Taśmy rodzinne, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2019, s. 320

Czytaj także

Współczesny

Po co właściwie żyjemy? Jaki jest sens życia?

Cóż bardziej jałowego niż pytanie o sens życia? Brzmi patetycznie, a nawet infantylnie. Dorośli unikają takiej frazeologii, jedynie młodzież czasami na nią się jeszcze nabiera. Tylko właściwie dlaczego pytanie o sens życia wzbudza zażenowanie?

Jan Hartman
25.09.2018