Książki

Zbrodnia i pokuta

Recenzja książki: Cezary Łazarewicz, „Nic osobistego. Sprawa Janusza Walusia”

materiały prasowe
To książka, która nie daje spokoju. Można ją połknąć w jeden wieczór, ale trudno potem przestać o niej myśleć.

To książka, która nie daje spokoju. Można ją połknąć w jeden wieczór, ale trudno potem przestać o niej myśleć. 10 kwietnia 1993 r. Polak Janusz Waluś zastrzelił komunistę Chrisa Haniego, najważniejszego po Nelsonie Mandeli przywódcę czarnej większości w RPA. To jedno z najgłośniejszych zabójstw schyłku XX w. – pogrzeb Haniego na żywo relacjonowały m.in. CNN i Sky News. Wbrew intencjom mordercy i skazanego razem z nim rasistowskiego polityka zabójstwo przyspieszyło rozmontowanie systemu segregacji rasowej. Wydaje się, że to prosta historia, ale po lekturze książki-reportażu Cezarego Łazarewicza zaczynamy sobie stawiać coraz więcej pytań, a jej główny bohater nam się wymyka. 

Cezary Łazarewicz, Nic osobistego. Sprawa Janusza Walusia, Sonia Draga, Katowice 2019, s. 252

Polityka 47.2019 (3237) z dnia 19.11.2019; Afisz. Premiery; s. 78
Oryginalny tytuł tekstu: "Zbrodnia i pokuta"

Czytaj także

Nauka

Co z tą grupą krwi? Czy 0 zwalnia z ochrony przed covid-19?

Czy grupa krwi ma cokolwiek wspólnego z ryzykiem covid-19? I czy naprawdę można spać spokojnie, jeśli ma się grupę 0, a panikować, jeżeli nie?

Piotr Rzymski
20.10.2020