Białowieża, grzyby i tłumacze

Recenzja książki: Jennifer Croft, „Wymieranie Ireny Rey”

3 lutego 2026

Jennifer Croft, „Wymieranie Ireny Rey” materiały prasowe

Jennifer Croft, autorka angielskiego przekładu „Ksiąg Jakubowych” Olgi Tokarczuk, napisała zabawną powieść, w której zagadka kryminalna łączy się z satyrą i opowieścią o procesie przekładu. Do domu pisarki Ireny Rey w Białowieży przyjeżdża ośmioro tłumaczy na plenum translatorskie, czyli wspólną pracę nad przekładem jej nowej powieści. Uwielbiają ją i kochają, sami nazywają się między sobą od języków, na które tłumaczą: Serbska, Szwedzki itp. Tak jest do momentu, kiedy pisarka i jej mąż Bogdan znikają. Tłumacze pozostawieni sami sobie wreszcie zaczynają istnieć pod swoimi imionami, narratorka Emily jest tłumaczką na język hiszpański. Przez puszczę przetaczają się burze z piorunami, niektórych nawiedzają duchy.

Jennifer Croft, Wymieranie Ireny Rey, przeł. Kaja Gucio, Wydawnictwo Pauza, s. 460

Polityka 6.2026 (3550) z dnia 03.02.2026; Afisz. Premiery; s. 72

Oryginalny tytuł tekstu: "Białowieża, grzyby i tłumacze"

literatura

Justyna Sobolewska

Krytyczka literacka, pisarka i dziennikarka związana z tygodnikiem „Polityka”. Autorka zbioru esejów „Książka o czytaniu” (2012, 2016), wyboru opowiadań Kornela Filipowicza „Moja kochana, dumna prowincja” (2017) i biografii Kornela Filipowicza „Miron, Ilia, Kornel. Opowieść biograficzna o Kornelu Filipowiczu” (2020) nominowanej do Górnośląskiej Nagrody Literackiej „Juliusz”. Współautorka książki „Stówka. Przeczytaj to jeszcze raz” napisanej razem z Anną Dziewit-Meller (2021) i autorka biografii „Jadwiga. Opowieść o Stańczakowej” (2024). W 2025 ukazała się jej „Książka o (nie)czytaniu”. Laureatka PIK-owego Lauru przyznawanego przez Polską Izbę Książki za popularyzację czytelnictwa i Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida za „Jadwigę. Opowieść o Stańczakowej”. Przewodniczy kapitule Nagrody Literackiej m.st. Warszawy.