Nowa powieść Iana McEwana pozostawia przestrzeń do przemyśleń o nas dzisiaj, o przyszłości i o związkach literatury i życia. Patrzymy tu na współczesność z przyszłości, z czasu po katastrofach, kiedy ludzkość mieszka już tylko na wyspach. Badacz literatury próbuje odnaleźć poemat, który w 2014 r. znany poeta Francis Blundy odczytał na urodziny żony. Słuchali ich przyjaciele, zbiór sonetów „Wieniec dla Vivien” istniał tylko w rękopisie, który autor podarował małżonce. Nie został opublikowany ani nikt go poza osobami obecnymi na kolacji nie przeczytał, mimo to zaczął obrastać legendą polityczną. Ów badacz z przyszłości zamienia się w biografa nieprzeczytanego poematu.
Ian McEwan, Co możemy wiedzieć, przeł. Andrzej Szulc, wyd. Albatros, Warszawa 2026, s. 415