Recenzja książki: Octavia E. Butler, „Dzikie nasienie”

To proza, która wymyka się gatunkowym schematom, wciąż nowatorska, choć od premiery minęło ponad 40 lat.

Jedna z najciekawszych autorek fantastyki naukowej Octavia E. Butler w Polsce ceniona jest za arcydzielną „Przypowieść o siewcy”, ale jej twórczość w znacznej mierze pozostaje u nas nieznana – ukazał się jeszcze zbiór „Xenogenesis” oraz kilka rozproszonych opowiadań. „Dzikie nasienie”, otwierające (chronologicznie, powstało bowiem w 1980 r., czyli później niż inne części) sagę o Powiązanych, wypełnia zatem sporą lukę. I nie jest to lektura wyłącznie dla miłośników SF sprzed lat. Przeciwnie: Butler jawi się w niej jako pisarka w pełni ukształtowana – choć wtedy największe dzieła miała jeszcze przed sobą – a zarazem niedająca się zaszufladkować.

Octavia E. Butler, Dzikie nasienie, przeł. Justyna Gardzińska, Wydawnictwo MAG, Warszawa 2026, s. 304