Recenzja książki: Violette Leduc, „Duszność”

Polskie tłumaczenie tytułu wydanej we Francji w 1946 r. debiutanckiej minipowieści Violette Leduc jest kapitalne – „Duszność” w zwięzły sposób oddaje atmosferę napięcia i sugeruje fizyczne poczucie tracenia tchu.

Polskie tłumaczenie tytułu wydanej we Francji w 1946 r. debiutanckiej minipowieści Violette Leduc jest kapitalne – „Duszność” w zwięzły sposób oddaje atmosferę napięcia i sugeruje fizyczne poczucie tracenia tchu. Oryginalny tytuł („L’Asphyxie”) jest jednak bardziej wieloznaczny, można go interpretować także jako uduszenie lub stan ostrego niedotlenienia organizmu. Wszystkie te odczytania odnoszą się do stanu psychicznego dziecięcej narratorki, która rozpaczliwie potrzebuje miłości, lecz nie jest w stanie otrzymać jej od toksycznej matki. A do tego dochodzą: opresyjny system edukacyjny z początku XX w., przemoc i skomplikowane inicjacje.

Violette Leduc, Duszność, przeł. Jacek Giszczak, Karakter, Kraków 2026, s. 176