Recenzja książki: Monika Kim, „Oczy są najsmaczniejsze”

Proza błyskotliwa, sardoniczna i godna uwagi.

Literatura chętnie sięga po grozę jako metaforę kobiecego gniewu, lęku i frustracji. Monika Kim swoim debiutem wkroczyła na ścieżkę nowego feministycznego horroru, wytyczaną m.in. przez Carmen Machado czy Marianę Enríquez. Splata powieść obyczajową z psychologicznym thrillerem i makabrycznym poczuciem humoru, tworząc intrygujący portret trzech kobiet z koreańsko-amerykańskiej rodziny naznaczonych krzywdą wyrządzaną przez mężczyzn. Ojciec niespodziewanie porzucił żonę i dwie córki, zaś nowy partner matki, George – biały, traktujący azjatycką kochankę jako trofeum – ledwo kryje pogardę dla otaczających go kobiet.

Monika Kim, Oczy są najsmaczniejsze, przeł. Natalia Laprus, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2026, s. 320