Co za rodzina

Recenzja książki: Katarzyna Wolwowicz, „Śladami utraconego życia”

15 września 2026

Dodaj nas do ulubionych źródeł w Google, aby częściej widzieć „Politykę” w wynikach wyszukiwania.

Katarzyna Wolwowicz, „Śladami utraconego życia” materiały prasowe

Katarzyna Wolwowicz tworzy równolegle kilka cykli; najpopularniejszy jest ten o komisarz Oldze Balickiej.

Katarzyna Wolwowicz tworzy równolegle kilka cykli; najpopularniejszy jest ten o komisarz Oldze Balickiej. Nowa pozycja jest trzecią częścią serii o Rupercie Ogrodniku i jest bardziej thrillerem psychologicznym niż kryminałem. Bohater, jako sierota, został wychowany przez dziadka w Szklarskiej Porębie. Poza nimi wszyscy członkowie rodziny odbiegają od normy. W pierwszej części ginie druga żona Ruperta, która żyła pod fałszywą tożsamością (jak w takim razie wzięli ślub?). W drugiej Rupert dowiaduje się, że jego rodzice nie zginęli w wypadku, lecz zostali zamordowani, a jego córka z pierwszego małżeństwa okazuje się psychopatką.

Katarzyna Wolwowicz, Śladami utraconego życia, Wydawnictwo Zwierciadło, Warszawa 2026, s. 300

Polityka 38.2026 (3582) z dnia 15.09.2026; Afisz. Premiery; s. 68

Oryginalny tytuł tekstu: "Co za rodzina"

literatura

Dorota Szwarcman

Krytyczka muzyczna działu Kultura w „Polityce” (od 2002 r.). Absolwentka studiów kompozycji na warszawskiej uczelni muzycznej. Wcześniej pracowała w kwartalniku „Polish Music/Polnische Musik” (dziś nieistniejącym), „Gazecie Wyborczej” oraz „Wprost”. Publikowała także m.in. w „Ruchu Muzycznym”, „Midraszu”, „Tygodniku Powszechnym”, „Jazz Forum”. Autorka książek: „Razem w życiu i muzyce. Rozmowy z Ewą Podleś i Jerzym Marchwińskim” (PWM 2001) i „Czas Warszawskich Jesieni. O muzyce polskiej 1945–2007” (Stentor 2007). Laureatka Nagrody Honorowej Związku Kompozytorów Polskich (2009) i odznaki „Zasłużony dla kultury polskiej”.