Recenzja płyty: Sarathy Korwar, „Day to Day”

W duchu przodków
Efekt jest pełnym świeżości amalgamatem nowoczesnej produkcji i tradycyjnej duchowości, a zarazem nie przypomina żadnej z dotychczasowych prób łączenia wschodnich brzmień z jazzem.
materiały prasowe

Bardzo ciekawy debiut pomiędzy jazzem a muzyką ludową, którego autor jest wprawdzie debiutantem, ale stoi za nim dość potężna historia. To historia ludu Sidi, czyli afrykańskich mieszkańców Indii, niewielkiej mniejszości złożonej z paru fal emigrantów sprzed kilkunastu stuleci – żeglarzy, handlarzy, najemników. W lokalnych wspólnotach ich potomkowie do dziś pielęgnują swoją kulturę: mieszankę sufickiego mistycyzmu, wyrażanego w sposobie śpiewu, oraz polirytmii zagęszczonych partii perkusji – z charakterystycznym brzmieniem instrumentu-łuku malunga, przypominającego brazylijskie berimbau. Nawiązujący do losów tej społeczności Sarathy Korwar jest właśnie perkusistą i choć urodził się w USA, a wykształcił w Wielkiej Brytanii, ale o korzeniach nie zapomniał. Do własnych kompozycji, nawiązujących do wskrzeszanego ostatnio nurtu spiritual jazzu, dołączył fragmenty nagrań zarejestrowanych podczas tej podróży w indyjskim stanie Gudźarat. Efekt jest pełnym świeżości amalgamatem nowoczesnej produkcji i tradycyjnej duchowości, a zarazem nie przypomina żadnej z dotychczasowych prób łączenia wschodnich brzmień z jazzem.

Sarathy Korwar, Day to Day, Ninja Tune

Czytaj także

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną