Muzyka

Drzewo do lasu

Recenzja płyty: Katarina Pejak, „Roads That Cross”

materiały prasowe
Determinacja i wiara w siebie pozwalają na osiągnięcie sukcesu wbrew utartym schematom i porzekadłom.

Sformułowaniem „wozić drzewo do lasu” można określić – w dziedzinie muzyki – chęć eksportowania bluesa z Serbii do Stanów Zjednoczonych, a konkretnie do Nashville. Na taki krok zdecydowała się urodzona w Belgradzie młoda pianistka i wokalistka Katarina Pejak. Choć swą edukację rozpoczęła od muzyki poważnej, to nie udało jej się pozostać obojętną na zebraną przez jej ojca kolekcję płyt rockowych i bluesowych. W rezultacie zmiany upodobań Katarina bez reszty poświęciła się właśnie bluesowi i ostatecznie osiadła w Nashville. Jej determinacja i niewątpliwy talent pozwoliły młodej artystce nie tylko zostać zauważoną, ale też zyskać kontrakt płytowy, co w jaskini lwa jest sztuką nie lada. Producentem najnowszej płyty Katariny Pejak, zatytułowanej „Roads That Cross”, jest renomowany amerykański gitarzysta Mike Zito. Warto podkreślić, że Pejak jest autorką 9 spośród 11 tytułów zebranych na tej płycie i że są to naprawdę dobre piosenki, przypominające brzmieniowo wczesne nagrania Bonnie Raitt. Album „Roads That Cross” dowodzi, że determinacja i wiara w siebie pozwalają na osiągnięcie sukcesu wbrew utartym schematom i porzekadłom.

Katarina Pejak, Roads That Cross, Provogue

Polityka 10.2019 (3201) z dnia 05.03.2019; Afisz. Premiery; s. 73
Oryginalny tytuł tekstu: "Drzewo do lasu"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Ja My Oni

Jaka jest granica między normalnością a chorobą psychiczną?

Norma psychiczna – czy to w ogóle możliwe, by ją ustalić.

Anna Tylikowska
22.11.2016
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną