Tytuł czwartej płyty Bon Iver może kojarzyć się ze wsobnością amerykańskiego muzyka – prywatnie Justina Vernona – który mimo sławy i stylistycznej ewolucji zachował wizerunek samotnego songwritera.
Tytuł czwartej płyty Bon Iver może kojarzyć się ze wsobnością amerykańskiego muzyka – prywatnie Justina Vernona – który mimo sławy i stylistycznej ewolucji zachował wizerunek samotnego songwritera. Można też „i, i” odnieść do faktu, że Bon Iver zbiera tutaj stylistyki testowane na poprzednich trzech płytach: po akustycznym debiucie „For Emma, Forever Ago” zaskoczył popowym przepychem, a ostatnio eksperymentował z elektroniką. Jednak „i, i” kojarzy się też z iPhone’em, z epoką upadających hierarchii i chronologii, gdy wszystko miesza się ze wszystkim, niekoniecznie z sensem, ale oderwać się od tego nie sposób.
Bon Iver, i, i, Jagjaguwar/PIAS
Polityka
34.2019
(3224) z dnia 20.08.2019;
Afisz. Premiery;
s. 75
Oryginalny tytuł tekstu: "I co?"