Miej własną politykę.

Pierwszy miesiąc prenumeraty tylko 11,90 zł!

Subskrybuj
Muzyka

Socrealistyczny Penderecki?

Recenzja płyty: Barry Douglas, Orkiestra Filharmonii Narodowej, dyr. Andrzej Boreyko, „Krzysztof Penderecki”

materiały prasowe
Ta symfonia okazuje się muzyką na obecne czasy, dobrze zresztą wykonaną (Koncert fortepianowy jest grany bez przekonania, czemu trudno się dziwić).

Pamiętam pierwsze w Warszawie wykonanie Koncertu fortepianowego Krzysztofa Pendereckiego i narastające w nas poczucie zażenowania, któremu później ostro dał wyraz Andrzej Chłopecki w felietonie „Socrealistyczny Penderecki”. Osobiście nie zgadzałam się wówczas ze słowem „socrealistyczny”, bo gdzie socrealizm, a gdzie Penderecki, ale faktem jest, że to jedno z najmniej udanych dzieł kompozytora; pisząc je, nie miał do niego przekonania, nie przepadał za fortepianem, a po ataku na World Trade Center uznał za stosowne dokonać zmian, dopisując chorał wraz z dzwonami, które przypominają kremlowskie kuranty.

Barry Douglas, Orkiestra Filharmonii Narodowej, dyr. Andrzej Boreyko, Krzysztof Penderecki, Filharmonia Narodowa/CD Accord

Polityka 51.2022 (3394) z dnia 13.12.2022; Afisz. Premiery; s. 79
Oryginalny tytuł tekstu: "Socrealistyczny Penderecki?"
Reklama