Brahms osobisty

Recenzja płyty: Piotr Anderszewski, „Brahms: Late Works”

27 stycznia 2026

Piotr Anderszewski, „Brahms: Late Works”. materiały prasowe

Piotr Anderszewski długo unikał grania dzieł Johannesa Brahmsa, mówiąc, że to kompozytor „zbyt idealny”. Dziś znajduje w nim tajemnicę, która kryje się w jego późnych fortepianowych miniaturach z opusów 116–119 (płyta zawiera ich wybór). To utwory intymne, głębokie, przemawiające w ściszonym tonie. Nie ma w nich ekshibicjonizmu, romantycznych wybuchów; choć są tu miniatury o różnych charakterach, pogodne, melancholijne, a nawet pełne tragizmu, mają w sobie element dyskrecji, nie narzucają się z emocjami, bo te zawarte są w samych nutach.

Piotr Anderszewski, Brahms: Late Works, Warner Classics

Polityka 5.2026 (3549) z dnia 27.01.2026; Afisz. Premiery; s. 77

Oryginalny tytuł tekstu: "Brahms osobisty"

Dorota Szwarcman

Krytyczka muzyczna działu Kultura w „Polityce” (od 2002 r.). Absolwentka studiów kompozycji na warszawskiej uczelni muzycznej. Wcześniej pracowała w kwartalniku „Polish Music/Polnische Musik” (dziś nieistniejącym), „Gazecie Wyborczej” oraz „Wprost”. Publikowała także m.in. w „Ruchu Muzycznym”, „Midraszu”, „Tygodniku Powszechnym”, „Jazz Forum”. Autorka książek: „Razem w życiu i muzyce. Rozmowy z Ewą Podleś i Jerzym Marchwińskim” (PWM 2001) i „Czas Warszawskich Jesieni. O muzyce polskiej 1945–2007” (Stentor 2007). Laureatka Nagrody Honorowej Związku Kompozytorów Polskich (2009) i odznaki „Zasłużony dla kultury polskiej”.