Starsi panowie dwaj

Recenzja płyty: Cyprien Katsaris, „Polish Nostalgia”

10 marca 2026

Cyprien Katsaris, „Polish Nostalgia” materiały prasowe

Całość jest trochę jakby z luksusowej kawiarni, ale rozbraja, a nawet wzrusza.

Historia tej płyty nadaje się na opowieść: znany francuski wirtuoz o korzeniach cypryjskich zaprzyjaźnia się w Paryżu z cenionym polskim fizykiem (który wyjechał z Polski na fali antysemickiej w 1968 r.), będącym w wolnych chwilach również znakomitym pianistą. Mają wspólną pasję: fortepianowe popisowe transkrypcje. Karol Penson pokazuje Cyprienowi Katsarisowi własne opracowania polskich przedwojennych piosenek. Katsaris doznaje olśnienia: przecież te piosenki, melodyjne i melancholijne, mają niemało wspólnego z Chopinem i tym, co kompozytor oddawał polskim słowem: żal.

Cyprien Katsaris, Polish Nostalgia, NIFC

Polityka 11.2026 (3555) z dnia 10.03.2026; Afisz. Premiery; s. 73

Oryginalny tytuł tekstu: "Starsi panowie dwaj"

muzyka

Dorota Szwarcman

Krytyczka muzyczna działu Kultura w „Polityce” (od 2002 r.). Absolwentka studiów kompozycji na warszawskiej uczelni muzycznej. Wcześniej pracowała w kwartalniku „Polish Music/Polnische Musik” (dziś nieistniejącym), „Gazecie Wyborczej” oraz „Wprost”. Publikowała także m.in. w „Ruchu Muzycznym”, „Midraszu”, „Tygodniku Powszechnym”, „Jazz Forum”. Autorka książek: „Razem w życiu i muzyce. Rozmowy z Ewą Podleś i Jerzym Marchwińskim” (PWM 2001) i „Czas Warszawskich Jesieni. O muzyce polskiej 1945–2007” (Stentor 2007). Laureatka Nagrody Honorowej Związku Kompozytorów Polskich (2009) i odznaki „Zasłużony dla kultury polskiej”.