Przejdź do treści
Reklama
Reklama
Muzyka

Superprodukcja

Recenzja płyty: Phoebe Bridgers, „Lost Weekend”

Preferuj w Google
Phoebe Bridgers, „Lost Weekend” Phoebe Bridgers, „Lost Weekend” materiały prasowe
W tekstach Phoebe Bridgers bywa ironiczna i kąśliwa, w muzyce dynamiczna i zaskakująca, ale wszystko razem pozostaje komunikatywne.

Płyta ta ma w sobie najlepsze elementy autorskiego folku – piosenki pisane emocjami własnego życia, z romantycznym rozstaniem (relacja z aktorem Paulem Mescalem) i rodzinnym pożegnaniem (śmierć ojca) na czele. Ale ma zarazem charakter superprodukcji – powstawała pod okiem Jacka Antonoffa, znanego z nagrań Taylor Swift i Lany Del Rey, a lista gości specjalnych przyprawia o zawrót głowy. Dość powiedzieć, że Cameron Winter z robiącej furorę formacji Geese (w POLITYCE płyta roku 2025) mija się tu z Lucy Dacus, Alexem G (kolejny producent) czy Conorem Oberstem. 

Phoebe Bridgers, Lost Weekend, Dead Oceans

Polityka 35.2026 (3579) z dnia 25.08.2026; Afisz. Premiery; s. 77
Oryginalny tytuł tekstu: "Superprodukcja"
Reklama