Miej własną politykę.

Pierwszy miesiąc prenumeraty w okazyjnej cenie!

Subskrybuj
Muzyka

Erykah, Amerykah, Afryka

Awangarda. I plemienna tradycja.

Erykah Badu, najjaśniej świecąca gwiazda nowego soulu, po długich 8 latach nagrała wreszcie swoją nową płytę studyjną. Warto było czekać, bo mamy tu moc niespodzianek. Przede wszystkim Erykah zwróciła uwagę na hip hop, podszywając go elektroniką. W tekstach okazała się kontestatorką współczesnej amerykańskiej polityki, o co wcześniej byśmy jej nie podejrzewali.

A wreszcie estetykę soulu i r’n’b skierowała ku afrykańskim korzeniom, co ma zarówno wymiar ideologiczny, jak i artystyczny. Mocno akcentowane partie instrumentów perkusyjnych przypominają niekiedy „korzenną” mowę bębnów, na których tle ciekawie sytuują się wokale całkiem współczesne i melodyka niemal futurystyczna.

Zaiste, awangarda spotyka się tu z plemienną tradycją, a czarna Ameryka z nowo odkrytą kulturą Afryki. Co ważne – nie jest to muzyka trudna, choć trzeba przynajmniej dwukrotnie płytę przesłuchać, by docenić jej walory. A warto zdecydowanie.

Erykah Badu, New Amerykah - Part One, Universal

Reklama

Czytaj także

Archiwum Polityki

Niepokorni

Historię PRL odmierza kilka dat społecznych protestów przeciw ludowej władzy, zwykle brutalnie lub krwawo tłumionych. W 1956 r. – czerwiec, w 1968 r. – marzec, w 1970 r. – grudzień, w 1976 r. – znów czerwiec... I gdyby nie tamte zdarzenia sprzed 30 lat, nie byłoby pewnie sierpnia 1980 r. i wyjątkowej polskiej drogi do wolności.

Marcin Kołodziejczyk
13.05.2006
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną