Muzyka

Kontrastowy Anderszewski

Opowieść namalowana w czerni i bieli.

Druga po „Wariacjach na temat walca Diabellego” płyta Anderszewskiego, poświęcona wyłącznie twórczości Beethovena, dzieli się na dwie części. Pierwsza – to cykl późnych Bagatel op. 126, refleksyjnych solowych miniatur, druga to I Koncert fortepianowy, wykonany z orkiestrą Die Deutsche Kammerphilharmonie, tradycyjnie dyrygowaną przez solistę od fortepianu – dzieło młodego, pełnego sił witalnych Beethovena.

W obu częściach pianista przyjął podobną taktykę: budowania formy na kontrastach. Beethoven jawi się w jego interpretacjach jako twórca wybuchowy, skłonny do skrajności, zdolny do najpiękniejszych lirycznych uniesień, a za chwilę harcujący w rubasznych podskokach lub wdający się w muzyczną awanturę. To opowieść jakby namalowana w czerni i bieli, bez kolorów pośrednich, niemniej bardzo interesująca.
 

Piotr Anderszewski, Beethoven, Virgin Classics 2008
 

  
 

Reklama

Czytaj także

Fotoreportaże

Urok małych liczb. Najlepsze polskie apartamentowce

Zamiast balkonów na długość stopy i niedoświetlonych parapetów są szerokie tarasy i wielkie okna, zamiast anonimowości – przestrzenie, które sprzyjają spotkaniom z sąsiadami. Najlepsze polskie apartamentowce mają mało mieszkań, wyjątkową architekturę i położenie. Niestety, kameralne wciąż znaczy rzadkie i ekskluzywne.

Marta Polny
28.09.2021
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną