Teatr 2012. Nominowany Mirek Kaczmarek

Mirek Kaczmarek
Za uprawianie zaawansowanej sztuki widzenia i myślenia za pomocą przestrzeni i obrazów teatralnych, za zmysł materialności i nierealności sceny. Za to, że łączy imponującą wyobraźnię plastyczną ze znakomitym wyczuciem potrzeb sceny.
Mirek Kaczmarek
Wojciech Szabelski/freepress.pl

Mirek Kaczmarek

Scenografia Mirka Kaczmarka w spektaklu „Wyspa Niczyja” w Teatrze Wybrzeże.
Teatr Wybrzeże/materiały prasowe

Scenografia Mirka Kaczmarka w spektaklu „Wyspa Niczyja” w Teatrze Wybrzeże.

wideo

Fragmenty „Orgii” w reż. Wiktora Rubina i realizacji Kaczmarka.

Ur. w 1970 r. w Poznaniu, scenograf, absolwent Wydziału Komunikacji Wizualnej poznańskiej ASP. Od debiutu w 2001 r. stworzył scenografie, kostiumy i oprawę multimedialną do około 80 przedstawień. Jest stałym współpracownikiem reżyserów: Piotra Kruszczyńskiego, Jarosława Tumidajskiego, Wiktora Rubina i Jana Klaty. Największe sukcesy przyniosła mu współpraca z tym ostatnim; wielokrotnie nagradzana była m.in. scenografia Kaczmarka do „Sprawy Dantona” Klaty z Teatru Polskiego we Wrocławiu. Był autorem projektu polskiego pawilonu na 11 Praskim Quadriennale Scenografii i Architektury Teatralnej w 2007 r. Pawilon miał formę budowli z pleksiglasu w kolorze magenty (karmazynowym) na obrysie granic Polski; zwiedzający ochrzcili go mianem „madżentowej twierdzy”. Autor tłumaczył: „To owoc związku ironii i niepokornego myślenia”.

*

Nominujący o Mirku Kaczmarku:

Łączy imponującą wyobraźnię plastyczną ze znakomitym wyczuciem potrzeb sceny, potrafi karkołomnie wbudować swoje projekty w najtrudniejsze układy przestrzenne. Odnajduje się we wszystkich gatunkach teatralnych; wspomaga i współtworzy swym kunsztem dzieła skrajnie różnych reżyserów, od Krystyny Meissner do Jana Klaty, Barbary Wysockiej, Wiktora Rubina czy Marcina Libera. Słabszych inscenizatorów potrafi zdominować swoimi wizjami, za co trudno go winić.

Jacek Sieradzki

Nominacja za uprawianie zaawansowanej sztuki widzenia i myślenia za pomocą przestrzeni i obrazów teatralnych, za zmysł materialności i nierealności sceny.

Grzegorz Niziołek

 

POWRÓT: Serwis Paszporty POLITYKI 2012

Czytaj także

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną