Za co nominowaliśmy Honoratę Martin

Honorata Martin i jej nonkonformistyczne dzieła sztuki

W 2015 r. Honorata Martin przygotowała ważną multimedialną wystawę „Bóg Małpa” w BWA Wrocław. Ale najgłośniejszy okazał się performance „Zadomowienie”, w ramach którego zamieszkała na jakiś czas w namiocie w Parku Rzeźb na warszawskim Bródnie. Rozmawiała z ludźmi, rysowała, organizowała zajęcia artystyczne. Krytycy nazwali to działanie „rzeźbą społeczną”, której tworzywem są stosunki międzyludzkie.

Honorata Martin, zmieniając formy artystycznego wyrazu, wierna jednak pozostaje raz wyznaczonym celom: doświadczaniu granic wytrzymałości (fizycznej, psychicznej, emocjonalnej) w sytuacjach szczególnych, przekraczaniu granic własnych lęków i ograniczeń, badaniu wartości progowych w relacjach z drugim człowiekiem.

Jakub Banasiak napisał w uzasadnieniu nominacji, że „w krótkim czasie zapracowała na miano artystycznej rewelacji roku, a może i ostatnich kilku lat. (…) Jej działania udowodniły, że w sztuce ciągle najważniejsze są nonkonformizm, szczerość i indywidualny (co nie znaczy egoistyczny) punkt widzenia”. Iwo Zmyślony o jej sztuce pisał z kolei: „Trafia prosto w serce, bez potrzeby tłumaczenia i teoretyzowania”.

Czytaj także:
Biogram Honoraty Martin
Specjalny sondaż Paszportowy

Bóg Małpa (Dach)
Arch. pryw.

Bóg Małpa (Dach)

Bóg Małpa (Z Sasko)
Arch. pryw.

Bóg Małpa (Z Sasko)

Bóg Małpa (Balkony)
Arch. pryw.

Bóg Małpa (Balkony)

Bóg Małpa (Moment)
Arch. pryw.

Bóg Małpa (Moment)

Bóg Małpa
Alicja Kielan/Arch. pryw.

Bóg Małpa

Bóg Małpa
Alicja Kielan/Arch. pryw.

Bóg Małpa

Bóg Małpa
Alicja Kielan/Arch. pryw.

Bóg Małpa

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną