Paszporty POLITYKI

Piernikowski

Nominacja w kategorii Muzyka popularna: Piernikowski

Piernikowski Piernikowski Leszek Zych / Polityka
Przełomowa w jego karierze okazała się płyta „The Best of moje getto”, opowieść z oblężonego miasta, którego mieszkańcy powierzyli swój los fałszywemu bogowi.
Polityka
Polityka

Wyrasta z hip-hopu, ale jest zjawiskiem na naszej scenie muzycznej zupełnie osobnym, a niektórzy powiedzieliby – osobliwym” – pisze o nim Jędrzej Słodkowski, dodając, że wyczucie polszczyzny lokuje tego artystę raczej w rejonach poetyckich niż muzycznych. Raper, autor tekstów i kompozytor Robert Piernikowski rzeczywiście stanowi pewien problem, tajemnicę, bo na pograniczu dominującego dziś na rynku polskiego rapu stworzył sobie niszę, z którą środowisko hiphopowe nie do końca wie, co zrobić. Jak oceniać rapera, który idzie demonstracyjnie pod prąd? Albo „czesze ludzi pod włos”, jak definiował swoją muzykę w wywiadzie udzielonym Filipowi Kalinowskiemu. Jak oceniać człowieka, co do którego nie ma pewności, czy swoją opowieść o „białasach bez kasy” w „bluzach-kangurach” snuje wprost, czy może z jakąś lekką choćby domieszką groteski?

Urodzony w 1979 r. w Świnoujściu, ale mieszkający na stałe w Poznaniu Piernikowski bardzo konsekwentnie porusza się po obrzeżu krajowego hip-hopu. Najpierw jako członek formacji Napszykłat, później w Synach, który to duet współtworzy producent 1988. Wspólnie nagrali chwalone albumy „Orient” i „Sen”. Ale Piernikowski ma też doświadczenia na polu muzyki o bardziej awangardowym charakterze – współpracę z perkusistą Adamem Gołębiewskim czy duetem BNNT. Ma też na koncie muzykę pisaną do spektakli teatralnych, m.in. „Króla Edypa” i „Termopil polskich” w reż. Jana Klaty.

Krytyka muzyczna zwraca na niego uwagę od lat, nominacja do Paszportu POLITYKI wydawała się kwestią czasu. Przełomem okazała się tu płyta „The Best of moje getto”, na której autor – jak pisze Agnieszka Szydłowska – „w pełni wykorzystał dotychczasowe doświadczenia solowe i »synowskie«. Powstała jasna w przekazie opowieść z oblężonego miasta, którego mieszkańcy powierzyli swój los fałszywemu bogowi”. Na tym albumie Piernikowski zaskoczył choćby szerokim gronem gości – od rapera Hadesa, przez Kachę Kowalczyk z duetu Coals, po Monikę Brodkę. Świadczy to o tym, że owa osobliwość działań Piernikowskiego spotyka się z coraz szerszym zrozumieniem, bez względu na podziały środowiskowe i gatunkowe.

***

Oni nominowali:

Jan Błaszczak (Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny, „Przekrój”, „Tygodnik Powszechny”), Tomasz Doksa (Red Bull Muzyka, „Gazeta Magnetofonowa”), Marcin Flint (Red Bull Music, CGM.pl, „Gazeta Magnetofonowa”), Tomasz Gregorczyk i Janusz Jabłoński (Polskie Radio Dwójka, typują wspólnie), Rafał Księżyk (Dwutygodnik.com), Jacek Skolimowski („Newsweek”), Jędrzej Słodkowski („Gazeta Wyborcza”), Jarek Szubrycht („Gazeta Wyborcza”, „Gazeta Magnetofonowa”), Agnieszka Szydłowska (Polskie Radio Trójka), Hirek Wrona (Polskie Radio Trójka).

***

Ponadto zgłoszeni zostali:

Ola Bilińska, Taco Hemingway, Tomo Jacobson, Magiera, Nagrobki, Nene Heroine, Maciej Obara, Quebonafide, Resina, Siksa, Sokół, Małgorzata Tekla Teklińska, Trupa Trupa, Tuzza Globale, Kuba Więcek, Krzysztof Zalewski, Zamilska.

Polityka 49.2019 (3239) z dnia 03.12.2019; Paszporty POLITYKI 2019; s. 99
Oryginalny tytuł tekstu: "Piernikowski"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Nauka

Skąd dramatyczne wahania liczby infekcji covid-19?

Czym tłumaczyć gwałtowny spadek raportowanych zakażeń koronawirusem? Rozmawiamy z dr. Franciszkiem Rakowskim z ICM, który modeluje przebieg pandemii od samego jej początku.

Karol Jałochowski
26.11.2020
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną