Oferta na pierwszy rok:

4 zł/tydzień

SUBSKRYBUJ
Osoby czytające wydania polityki

Wiarygodność w czasach niepewności

Wypróbuj za 24,99 zł!

Subskrybuj
Teatr

Czekając na kapitał

Recenzja spektaklu: "Hotel Savoy", reż. Michał Zadara

Instalacja? Performans? Site specific? - czyli teatr w hotelu. Instalacja? Performans? Site specific? - czyli teatr w hotelu. materiały prasowe
„Hotel Savoy” Michała Zadary (i dramaturga Daniela Przastka) to cykl zdarzeń opartych na powieści Józefa Rotha z 1919 r., rozgrywanych w opisywanym przez Rotha miejscu – hotelu Savoy w Łodzi, przy ul. Traugutta 6.

Scenki z powieści, nagrane wcześniej, a teraz odgrywane przez aktorów wywiady z historykami i mieszkańcami zarówno hotelu, jak i Łodzi, jazzowe i dancingowe minikoncerty czy brawurowy monodram windziarza – wszystko to widzowie oglądają, krążąc między podwórkiem, salą dancingową na parterze a pokojami na szóstym piętrze i poddaszem hotelu. Akcja powieści Rotha toczy się tuż po zakończeniu I wojny, gdy Savoy stał się schronieniem dla bardzo różnego towarzystwa, które próbowało wyczuć kierunek zmian, handlować walutą, ubijać interesy, zacząć nowe życie w tworzącej się wolnej Polsce. To także historia zmiecionych upadłych łódzkich fabrykantów, którzy czekają na zbawczy zastrzyk gotówki i nowy pomysł na biznes. Świetnie oddaje dzisiejszy nastrój oczekiwania na zbawienie, panujący zarówno w zrujnowanym hotelu, jak i ogarniętym marazmem, upadającym mieście. Instalacji Zadary brak rytmu, widzowie często mają wrażenie poruszania się w chaosie, niektórych scenek nie da się zobaczyć, części – usłyszeć. To irytuje, ale też dobrze oddaje zarówno chaos czasów z powieści Rotha, jak i dzisiejszą dezorientację.

 

Hotel Savoy według powieści Józefa Rotha, reż. Michał Zadara, Teatr Nowy w Łodzi

Polityka 39.2012 (2876) z dnia 26.09.2012; Afisz. Premiery; s. 73
Oryginalny tytuł tekstu: "Czekając na kapitał"
Reklama