Teatr

Baszkir przy ognisku

Recenzja spektaklu: „Fantazy”, reż. Michał Zadara

„Fantazy”, reż. Michał Zadara „Fantazy”, reż. Michał Zadara Jacek Domiński / Reporter
Czterogodzinna inscenizacja, męcząca, bo pozbawiona reżyserskich akcentów, oparta na krzyku, deklamacji i przerysowanym aktorstwie.

Podole, zabór rosyjski, początek lat 40. XIX w. W ogrodzie u podnóża schodów prowadzących do pałacu stojącego w obliczu rychłego bankructwa rodu Respektów trwają targi i intrygi wokół wydania córki za majętnego arystokratę – rozpoetyzowanego i zmanierowanego Fantazego (Michał Sitarski). Przy płonącym z boku ognisku grzeje się czterech Baszkirów, wśród nich ukochany sprzedawanej za mąż Diany (Karolina Bacia), syberyjski zesłaniec Jan (Mateusz Łasowski). Za krzakiem zaś chowa się zakochana w Fantazym hrabina Idalia (Barbara Wysocka). Słowacki stworzył portret kresowej szlachty, na poły satyryczny i gorzki, na poły przejmujący. Uwodzący językiem, z kilkoma wiarygodnymi psychologicznie, złożonymi bohaterami oraz kilkoma papierowymi i zbytecznymi, przede wszystkim zaś z nadmiarem trudnych do zrozumienia intryg i przemów. Wszyscy tu „drżą cali”, ukrywają się i odgrywają kogoś innego. Od czasu wrocławskich „Dziadów” Michał Zadara nie przestaje w wywiadach zapewniać, że inscenizując polską klasykę w historycznych realiach (kostiumy, rekwizyty) i bez skrótów, odzyskuje ją dla nieznających własnych korzeni Polaków. Jednak czterogodzinna, męcząca, bo pozbawiona reżyserskich akcentów, oparta na krzyku, deklamacji i przerysowanym aktorstwie, inscenizacja odniesie raczej przeciwny skutek. Zniechęci widzów do „Fantazego”, sztuki, która ma swoje walory i wystawiona z redukującymi niejasności akcji skrótami, może z mniej rozbuchaną formą, za to ze znacznie lepszym aktorstwem, mogłaby z powodzeniem zachwycić.

Juliusz Słowacki, Fantazy, reż. Michał Zadara, Teatr Powszechny w Warszawie

Polityka 27.2015 (3016) z dnia 30.06.2015; Afisz. Premiery; s. 77
Oryginalny tytuł tekstu: "Baszkir przy ognisku"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Społeczeństwo

Gdy zachoruje pies, szczur albo mewka japońska

Bierzesz staruszka ze schroniska, ratujesz szczura z laboratorium? O śmierci ukochanego zwierzęcia trudno zapomnieć, a dobrze też pamiętać, ile to kosztuje.

Agnieszka Rodowicz
06.12.2020
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną