Oferta na pierwszy rok:

4 zł/tydzień

SUBSKRYBUJ
Osoby czytające wydania polityki

Wiarygodność w czasach niepewności

Wypróbuj za 24,99 zł!

Subskrybuj
Teatr

Zgoda i nieruchomości

Recenzja spektaklu: „Zemsta”, reż. Michał Zadara

„Zemsta”, reż. Michał Zadara „Zemsta”, reż. Michał Zadara Marek Zimakiewicz
Wierność reżysera frazie hrabiego Fredry zadowoli tradycjonalistów, współczesna inscenizacja – progresywistów, a Maciej Stuhr, świetny w roli Papkina bardziej melancholijnego niż groteskowego – jednych i drugich.

Wystawia się tę „Zemstę” niejako od końca, bo to pomysł na interpretację finałowej zgody między zwaśnionymi rodami Cześnika i Rejenta przesądza o tym, czy powstanie dzieło warte rozmowy, czy tylko kolejna lekturowa realizacja klasyki omawianej od dekad na lekcjach polskiego. Zależnie od klimatu epoki, nastrojów politycznych czy społecznych słynne „Zgoda! A Bóg wtedy rękę poda!” artykułowano wprost albo ironicznie, raz był w tym sarkazm, innym razem przejaw myślenia życzeniowego albo wezwanie. Michał Zadara w stołecznej Komedii stworzył konwencję, w której finał wybrzmiewa jednocześnie serio, gorzko, ironicznie i prawdziwie.

Aleksander Fredro, Zemsta, reż. Michał Zadara, Teatr Komedia w Warszawie

Polityka 21.2024 (3464) z dnia 14.05.2024; Afisz. Premiery; s. 71
Oryginalny tytuł tekstu: "Zgoda i nieruchomości"
Reklama