Recenzja spektaklu: „Chamowo”, reż. Mikołaj Grabowski

Oglądając półtoragodzinny spektakl, nie sposób pozbyć się wrażenia, że to stracona szansa na świetny monodram Łukasza Lewandowskiego.

Mikołaj Grabowski, aktor i reżyser, postać emblematyczna dla Krakowa, wystawił w stołecznym Teatrze Ateneum dziennik Mirona Białoszewskiego, awangardowego poety i autora m.in. genialnego „Pamiętnika z powstania warszawskiego”. W połowie 1975 r. Białoszewski dostaje przydział na mieszkanie we właśnie oddanym do użytku 10-piętrowym bloku na skraju willowej, inteligenckiej Saskiej Kępy, której mieszkańcy nazywają nowe osiedle Chamowem. W dzienniku Białoszewski opisuje próby adaptacji do nowego otoczenia, nadzieje i lęki, peerelowskie budownictwo pełne niedoróbek, biurokrację, swoje ucieczki, rozpacze i powroty, życie towarzyskie i epifanie codzienności.

Miron Białoszewski, Chamowo, reż. Mikołaj Grabowski, Teatr Ateneum w Warszawie