Recenzja spektaklu: „Mała empiria”, reż. Anna Ilczuk

Spektakl ma luźną strukturę, można by się czepiać (braku) dramaturgii, ale istotne jest tu coś innego – budowanie wspólnoty doświadczenia.

Recenzja spektaklu: „Wyzwolenie”, reż. Maja Kleczewska

Krakowski „Słowak” i Maja Kleczewska zamykają tryptyk rocznicowy: „Dziady” miały premierę w 120-lecie prapremiery dramatu na tej scenie, „Wesele” i „Wyzwolenie” – w 123-lecie.

Recenzja spektaklu: „Internat”, reż. Paweł Łysak

Uznany pisarz, poeta, muzyk, dziś żołnierz i twarz ukraińskiej kultury w czasie wojny, pracę nad powieścią „Internat” rozpoczął po inwazji w 2014 r., jeżdżąc do miast odbijanych przez wojska ukraińskie z rąk rosyjskich separatystów.

Recenzja spektaklu: „Kobieta bez cienia”, reż. Mariusz Treliński

Ten spektakl ma swoje lepsze strony, jak orkiestra czy scenografia autorstwa Fabiena Lédé.

Recenzja spektaklu: „Zaklinanie węży w gorące wieczory”, reż. Jan Jeliński

Brakuje wsparcia w postaci reżyserii wykraczającej poza najprostsze, bezpieczne i infantylne chwyty.

Recenzja spektaklu: „Lubiewo”, reż. Jędrzej Piaskowski

Większość scen jest obliczona na cringe – niewygodna, wybijająca widza z komfortu. „Lubiewo” wraca po latach do Wrocławia nie jako ciotowski „Dekameron”, lecz ciotowskie „Dziady”.

Recenzja spektaklu: „Zamknij oczy Nel. W pustyni i w puszczy – epilog”, scen. i reż. Piotr Domalewski

Domalewski jest storytellerem – umie opowiadać wciągająco, z odpowiednio rozłożonymi proporcjami wzruszenia i humoru.

Recenzja spektaklu: „Prowadź swój pług przez kości umarłych”, reż. Lena Frankiewicz

Konwencja kryminału z nutą metafizyki. Malownicza, górska sceneria. I główna bohaterka: Janina Duszejko, dojrzała i pewna siebie.