Miłość pod opresją

Recenzja spektaklu: „Romeo i Julia”, reż. Barbara Wysocka

23 czerwca 2026

Ponury, opresyjny nastrój kontrastuje ze słodką muzyką i z porywami romantycznych uczuć. Krzysztof Bieliński

To przeniesienie spektaklu, który miał premierę miesiąc temu w Semperoper w Dreźnie, zmodyfikowanego nieco ze względu na wielkość sceny.

To przeniesienie spektaklu, który miał premierę miesiąc temu w Semperoper w Dreźnie, zmodyfikowanego nieco ze względu na wielkość sceny. Reżyserka często pracuje w Niemczech, grywała tam jako aktorka i tworzyła spektakle teatralne i operowe w Monachium i Berlinie, nic więc dziwnego, że kolejna inscenizacja przeznaczona na niemiecką scenę jest trochę w tamtejszym guście: ludzie we współczesnych, niespecjalnie gustownych strojach, dekoracje szare i surowe, ale przypominające architekturę raczej włoskiego faszyzmu niż nazizmu – w końcu rzecz dzieje się we Włoszech.

Charles Gounod, Romeo i Julia, reż. Barbara Wysocka, kier. muz. Robert Houssard, Teatr Wielki-Opera Narodowa

Polityka 26.2026 (3570) z dnia 23.06.2026; Afisz. Premiery; s. 72

Oryginalny tytuł tekstu: "Miłość pod opresją"

teatr

Dorota Szwarcman

Krytyczka muzyczna działu Kultura w „Polityce” (od 2002 r.). Absolwentka studiów kompozycji na warszawskiej uczelni muzycznej. Wcześniej pracowała w kwartalniku „Polish Music/Polnische Musik” (dziś nieistniejącym), „Gazecie Wyborczej” oraz „Wprost”. Publikowała także m.in. w „Ruchu Muzycznym”, „Midraszu”, „Tygodniku Powszechnym”, „Jazz Forum”. Autorka książek: „Razem w życiu i muzyce. Rozmowy z Ewą Podleś i Jerzym Marchwińskim” (PWM 2001) i „Czas Warszawskich Jesieni. O muzyce polskiej 1945–2007” (Stentor 2007). Laureatka Nagrody Honorowej Związku Kompozytorów Polskich (2009) i odznaki „Zasłużony dla kultury polskiej”.