Teatr

Winnie, siostra Marii

Wielka kreacja Komorowskiej

Maja Komorowska wraca po 13 latach do swojej mistrzowskiej kreacji Winnie w „Szczęśliwych dniach” Samuela Becketta. Reżyseruje jak poprzednio Antoni Libera, aktorce ponownie partneruje w roli męża Williego Adam Ferency, a miejscem akcji znów jest warszawski Teatr Dramatyczny. Od premiery w 1995 r. rola Komorowskiej obrosła legendą, stając się żeńskim odpowiednikiem kreacji Tadeusza Łomnickiego w „Ostatniej taśmie Krappa”. Krytycy analizowali najdrobniejszy grymas twarzy aktorki, zmianę intonacji. Z zachwytem pisali o Becketcie granym według partytury, ale niejako wbrew autorowi – lekko, świeżo, z optymizmem i poczuciem humoru. Winnie Komorowskiej była Hiobem i klaunem jednocześnie.

Dziś, 13 lat później, ta lekkość i optymizm wciąż jest ważnym rysem gry Komorowskiej. Doszło zaś coś, co postać Winnie zawdzięcza chyba poetce Marii, którą Komorowska tak wspaniale gra od siedmiu lat w genialnym „Wymazywaniu” Krystiana Lupy. Tępiona uśmiechem, ale dojmująca świadomość kalekiej natury świata, upływu czasu i nadchodzącej śmierci. Nasączanie codzienności poezją. Tańcząca w pożyczonych od Franza za dużych butach Maria, zakopana w pierwszym akcie po pas, w drugim po szyję, Winnie – dwie przejmujące, z uśmiechem za którym czai się rozpacz, wielkie kreacje Mai Komorowskiej.

Reklama

Czytaj także

Kultura

Kompozytorki wchodzą do gry

Kiedyś mieliśmy wśród kompozytorek pojedyncze przykłady spektakularnych karier. Ale najmłodsze pokolenie idzie całą ławą, co było widoczne na jesiennych festiwalach muzyki współczesnej.

Dorota Szwarcman
01.12.2020
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną