Chyba każdemu bywającemu w galeriach czy muzeach zdarzyło się, że widząc jakieś dzieło sztuki, doświadczał nieoczekiwanego skojarzenia z inną pracą, odległą stylistycznie czy czasowo. Na takiej nieoczywistej asocjacji zbudowana jest także i ta wystawa. Tytuł „De.Fi.Cien.Cy” (deficiency to z ang. ułomność, niedobór) tłumaczy wszystko. Kurator wystawy postanowił skonfrontować ze sobą trzech twórców, których na pozór dzieli bardzo wiele: kraj, czasy, okoliczności, życiowe i artystyczne doświadczenie. Łączy malarstwo, ale i owo coś: motyw wybrakowania, niespełnienia, poczucia tytułowej ułomności. U Andrzeja Wróblewskiego to poczucie niemożności opowiedzenia za pomocą obrazu o traumie wojennych tragedii. U Luca Tuymansa, jednego z najwybitniejszych współczesnych malarzy na świecie, to bezradność wobec tematów i idei z natury rzeczy nieobrazowalnych, ale też osobistych doświadczeń rodziny postawionej wobec wyborów wojennych. Z kolei René Daniels kontestuje całą współczesną sztukę, poddaną mechanizmom rynkowym, traktowaną jak towar (rynek sztuki) lub fetysz (muzeum). To, co zastanawia, to fakt, że każdy z trójki twórców odniósł duży sukces, mimo że ich prace są w gruncie rzeczy świadectwami niespełnienia i bezradności artysty pragnącego dać świadectwo. Ułomność, która dała siłę. Ciekawostką poznańskiej wystawy jest fakt, że Luc Tuymans przygotował pracę „in situ”, która powstała specjalnie na tę okazję bezpośrednio na ścianie galerii. A wystawa godnie wieńczy jubileuszowy, dziesiąty rok istnienia galerii.
De.Fi.Cien.Cy, Art Stations Foundations, Poznań, do 28 lutego 2015 r.