Nasze i obce

Recenzja wystawy: „Wszystkie dzieci nasze są”

11 sierpnia 2026

Rzeźba „Zapowiedź” Anety Grzeszykowskiej Jan Szewczyk

Na plakacie „Agatka” dziewczynka ze znaku drogowego niesie sztandar z tytułem międzynarodowej wystawy „Wszystkie dzieci nasze są”.

Na plakacie „Agatka” dziewczynka ze znaku drogowego niesie sztandar z tytułem międzynarodowej wystawy „Wszystkie dzieci nasze są”. Celowo dwuznaczny, mówi o uprzedmiotowieniu (akt „posiadania” dziecka), ale i przywołuje piosenkę Majki Jeżowskiej w czasach wojny i masowej imigracji, kiedy dzieci dzielą się na „nasze” i „obce”. Dla tych drugich są kamizelki ratunkowe (przejmująca instalacja „Od 0 do 3 miesięcy”) i wyprawka (niebieska lub różowa), na którą składa się m.in. worek z fekaliami i nienawistne hasła (ubrana w formę audycji lifestylowej „SuperMama”).

Wszystkie dzieci nasze są, Galeria Arsenał, Białystok, do 31 sierpnia

Polityka 33.2026 (3577) z dnia 11.08.2026; Afisz. Premiery; s. 71

Oryginalny tytuł tekstu: "Nasze i obce"

Michał R. Wiśniewski

Pisarz, publicysta, specjalizuje się w kulturze popularnej i cyfrowej oraz współczesnych obyczajach. Nominowany do Nagrody Conrada za debiut roku. Autor powieści „Jetlag” (2014), „God Hates Poland” (2015) i „Hello World” (2017) oraz książek „Wszyscy jesteśmy cyborgami. Jak internet zmienił Polskę” (2019), „Zabójcze aplikacje. Jak smartfony zmieniły nasz świat” (2021) i „Zakaz gry w piłkę. Jak Polacy nienawidzą dzieci” (2024). Współpracuje z „Polityką”, „Dwutygodnikiem” i „Mint Magazine”. Publikował m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Nowej Fantastyce” i magazynie „Znak”. Były redaktor naczelny magazynu „Kawaii”. Strona domowa: jetlag.com.pl.