Przejdź do treści
Reklama
Reklama
Wystawy

Małe wielkie sprawy

Recenzja wystawy: „Ciała ziemi. Ciała nasze”

Preferuj w Google
Dodaj nas do ulubionych źródeł w Google, aby częściej widzieć „Politykę” w wynikach wyszukiwania.
x
Agnieszka Brzeżańska, „Źródło”, 2018 r. Agnieszka Brzeżańska, „Źródło”, 2018 r. Andrzej Z. Leszczyński/Muzeum Narodowe w Gdańsku
Nie da się ukryć, że po opuszczeniu muzeum pozostaje uczucie niedosytu.

Ekologia w ostatnich latach stała się jednym z czołowych tematów w galeriach sztuki. Trudno się dziwić, skoro zmiany klimatu i ich mniej lub bardziej apokaliptyczne konsekwencje zdominowały masową wyobraźnię. W ten szeroki trend wpisuje się najnowsza wystawa w NOMUS. Dominuje tutaj podejście spod znaku „wszystko jest ze sobą połączone”. Jedna wielka współzależność tego, co ludzkie i nieludzkie. Człowiek jako część natury, a nie byt całkiem od niej odcięty i niezależny. Kuratorkom udało się stworzyć spójną przestrzeń. Różnorodne prace powstałe na przestrzeni stuleci uzupełniają się i tworzą całkiem interesującą narrację. Prace żyjących twórców spotykają się z dziełami autorów sprzed kilkuset lat. Pierwszy przykład z brzegu: księga botaniczna sprzed blisko 500 lat sąsiaduje z XXI-wieczną sztuką wideo.

Ciała ziemi. Ciała nasze, NOMUS – Nowe Muzeum Sztuki, Gdańsk, do 28 lutego 2027 r.

Polityka 45.2026 (3589) z dnia 03.11.2026; Afisz. Premiery; s. 67
Oryginalny tytuł tekstu: "Małe wielkie sprawy"
Reklama