Finał 18. edycji Nagród Naukowych POLITYKI!
Już po raz 18. wyłoniliśmy laureatów Nagród Naukowych POLITYKI. Pięcioro młodych wybitnych i ambitnych naukowców otrzymało stypendia w wysokości 15 tys. zł.
Laureaci Nagród Naukowych POLITYKI
Polityka

Laureaci Nagród Naukowych POLITYKI

Nagrody Naukowe POLITYKI mają już 18 lat!
Polityka

Nagrody Naukowe POLITYKI mają już 18 lat!

Laureaci i jurorzy podczas gali Nagród Naukowych POLITYKI 2018
Leszek Zych/Polityka

Laureaci i jurorzy podczas gali Nagród Naukowych POLITYKI 2018

Grono naukowców wyróżnionych przez kapituły Nagród Naukowych POLITYKI liczy już 302 osoby. Powiększyło się w ubiegłym miesiącu, gdy wyłoniliśmy piętnastkę finalistów tegorocznej edycji, spośród których wybraliśmy teraz finałową piątkę. Doceniając wysiłki i wkład w rozwój polskiej (i nie tylko polskiej) nauki każdego z nich, wręczyliśmy im symboliczne dyplomy oraz stypendia w wysokości 15 tys. zł (dziesiątka finalistów otrzymała zaś po 5 tys. zł).

Nagrody przyznajemy w pięciu umownych kategoriach: nauki humanistyczne, społeczne, ścisłe, techniczne i nauki o życiu. Pojmujemy je możliwie szeroko, a zgłoszenia z roku na rok są coraz bardziej interdyscyplinarne.

Uroczystość wręczenia odbyła się w siedzibie redakcji POLITYKI w niedzielę 28 października. Towarzyszył jej wykład dr inż. arch. Agnieszki Labus, laureatki programu z 2014 r., pt. „40-latek 20 lat później. Projektowanie miasta dla starzejących się mieszkańców”.

A oto laureaci:

KATEGORIA NAUKI HUMANISTYCZNE

Dr Jan Olaszek

Rocznik 1985. Starszy specjalista w Biurze Badań Historycznych w Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.

Historyk badający opozycję w PRL na tle ruchów dysydenckich w innych krajach komunistycznych. Penetruje archiwa, poszukuje nowych źródeł i zbiera relacje „świadków historii”. Przygląda się podobieństwom, różnicom i wzajemnym wpływom ruchów opozycyjnych z różnych demoludów, co nadaje jego badaniom transnarodowy charakter. Najbardziej interesują go zjawiska takie jak podziemne dziennikarstwo, drugi obieg wydawniczy i samizdat. Stara badać się ich historię, wykorzystując interdyscyplinarny warsztat badawczy. Regularnie publikuje w ogólnopolskiej prasie, a jego książki, choć naukowe, są napisane żywym językiem, co doceniane jest w wielu konkursach (monografia „Rewolucja powielaczy. Niezależny ruch wydawniczy w Polsce 1976–1989” zdobyła w 2016 r. naszą nagrodę historyczną). Aktywność popularyzatorska młodego historyka wynika z przekonania, że wiedza o tym, czym się zajmuje, odgrywa istotną rolę w popularyzowaniu nonkonformizmu i idei społeczeństwa obywatelskiego oraz krzewieniu wzorców rzetelnego dziennikarstwa i niezależnej kultury. Jego badania wpisują się w poszukiwania wspólnej środkowoeuropejskiej tożsamości, pokazując przez doświadczenie dysydentów, że mimo historycznych zaszłości można budować świat wspólnych wartości.

KATEGORIA NAUKI SPOŁECZNE

Dr Mateusz Czesław Strzelecki

Rocznik 1984. Adiunkt w Instytucie Geografii i Rozwoju Regionalnego na Wydziale Nauk o Ziemi i Kształtowania Środowiska Uniwersytetu Wrocławskiego.

Jest badaczem obszarów polarnych, jednym z niewielu polskich naukowców prowadzących badania w Arktyce i Antarktyce oraz kierownikiem Stacji Polarnej Uniwersytetu Wrocławskiego na Spitsbergenie. Po doktoracie na Uniwersytecie w Durham w Wielkiej Brytanii pracował w wiodących jednostkach badań polarnych w Norwegii i Niemczech. Ma imponujący dorobek – jest aktywnym uczestnikiem międzynarodowych konferencji i laureatem wielu konkursów i grantów. Dr Strzelecki nawiązuje do najlepszych tradycji badań geograficznych, studiów terenowych zmierzających do poznania wzajemnych relacji między środowiskiem przyrodniczym a działalnością człowieka. Bada mechanizmy ewolucji wybrzeży polarnych, szczególnie dotkniętych współczesnymi zmianami klimatu, oraz wpływ ewolucji wybrzeży na funkcjonowanie zamieszkujących je społeczności. Skonstruował jedną z najdokładniejszych krzywych zmian poziomu morza dla Spitsbergenu. Członek Komitetu Badań Polarnych PAN oraz współprzewodniczący grupy roboczej ds. wybrzeży skalistych Międzynarodowej Asocjacji Geomorfologicznej. Prywatnie zaangażowany tata czwórki ciekawych świata dzieci.

KATEGORIA NAUKI O ŻYCIU

Dr Szymon Drobniak

Rocznik 1984. Adiunkt w Instytucie Nauk o Środowisku na Wydziale Biologii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Jest biologiem ewolucyjnym. Zajmuje się ptakami, które pozwalają mu testować hipotezy ewolucyjne w różnych warunkach środowiskowych, a że są to organizmy dobrze rozpoznawalne, stanowią świetny pretekst do propagowania wiedzy o ewolucji. Jego zainteresowania naukowe dotyczą interakcji między osobnikami, jak selekcja płciowa, niegenetyczny wpływ rodziców na potomstwo i znaczenie współpracy w grupach spokrewnionych osobników. Wyniki badań opublikował w 36 publikacjach, które były 271 razy cytowane. Kierownik czterech zakończonych grantów, a trzy następne (w tym jeden międzynarodowy) są w toku. Dr Drobniak to oddany popularyzator – autor kilku książek popularnonaukowych o ewolucji, organizator krakowskiego Tygodnia Ewolucji, konsultant naukowy serii filmów popularnonaukowych, programów radiowych i telewizyjnych. Ewolucjonista prof. Jan Kozłowski twierdzi, że „w przeciwieństwie do większości nie jest skupiony na ciułaniu punktów, ale autentycznie zaangażowany w życie naukowe i społeczne”. Mimo to tych punktów „uciułał” imponującą liczbę, bo jego Impact Factor wynosi 117.

KATEGORIA NAUKI ŚCISŁE

Dr inż. Daniel Prochowicz

Rocznik 1983. Specjalista w Instytucie Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.

Zajmuje się fotowoltaiką. Ogniwa słoneczne oparte na krzemie krystalicznym są wykorzystywane w przenośnych urządzeniach elektronicznych, a na większą skalę niezbędne przy wytwarzaniu energii odnawialnej. Ciągle jednak są stosunkowo drogie w produkcji, stąd poszukiwania nowych materiałów absorbujących światło i metod ich wytwarzania. Dr inż. Prochowicz rozwija metody otrzymywania perowskitów halogenkowych – obiecujących materiałów do trzeciej generacji ogniw fotowoltaicznych, do których zalet należą sprawność konwersji energii, łatwość wytwarzania oraz możliwość wpływania na ich właściwości fizykochemiczne. Aby ich produkcja mało obciążała środowisko, badacz skupia się na zmniejszeniu zużycia rozpuszczalników oraz energii w procesie ich otrzymywania, wykorzystując przemiany mechanochemiczne w ciele stałym. Wykazał, że ogniwa słoneczne oparte na materiałach perowskitowych otrzymanych mechanochemicznie wykazują lepsze parametry fotowoltaiczne od ogniw o tej samej budowie, lecz zawierających perowskit otrzymany w wyniku reakcji z udziałem rozpuszczalników. Jego badania zaowocowały licznymi artykułami w kilku prestiżowych czasopismach.

KATEGORIA NAUKI TECHNICZNE

Dr inż. arch. Judyta Cichocka

Rocznik 1989. Asystent w Katedrze Historii Architektury, Sztuki i Techniki na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej.

Jest architektką zajmującą się projektowaniem parametrycznym i technikami Optymalizacji Projektowania Architektonicznego. Polegają one na modelowaniu w trzech wymiarach za pomocą programowania, co ułatwia projektantom podejmowanie świadomych decyzji formalnych, przestrzennych i materiałowych. Dr Cichocka jest współautorką programu optymalizacyjnego SILVEREYE opartego na optymalizacji metodą roju cząstek. Według wyników jej badań może on rozwiązywać problemy projektowe wielokrotnie szybciej i efektywniej, co podniesie jakość oraz energooszczędność realizacji architektonicznych. Jej celem jest szersze zastosowanie optymalizacji w praktyce architektonicznej, stąd założona przez nią firma konsultingowa, która znalazła się w TOP30 europejskich firm działających na rzecz poprawy klimatu. W tym roku badaczka obroniła pracę doktorską, a od sierpnia kontynuuje naukę na MIT. Choć dr Cichocka ma zaledwie 29 lat, jej dorobek naukowy jest już znaczny – poza dwoma autorskimi monografiami wydanymi za granicą swą wiedzę wykorzystała już w 13 projektach, jest też laureatką 14 nagród i wyróżnień.

***

Poza pięcioma stypendiami przyznaliśmy 10 nagród finałowych, które otrzymali: dr Agnieszka Dauksza z Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, dr Piotr Kubiński z Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, dr Filip Taterka z Instytutu Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych PAN, dr Marcin Rzeszutek z Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, dr n. med. Jacek Bil z Centralnego Szpitala Klinicznego MSWiA w Warszawie, dr Witold Nowak z Wydziału Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, dr hab. n. med. Łukasz Szarpak z Wydziału Medycznego Uczelni Łazarskiego w Warszawie, dr hab. inż. Łukasz Marciniak z Instytutu Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych PAN we Wrocławiu, dr hab. inż., prof. nadzw. Piotr Oleśkowicz-Popiel z Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska Politechniki Poznańskiej, dr hab. inż. Miłosz Kadziński z Wydziału Informatyki Politechniki Poznańskiej.

Wszystkim laureatom gorąco gratulujemy!

Więcej: Przeczytaj o naszych laureatach i finalistach

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj