Rynek

Miał rację

Aleksander Gudzowaty (1938 - 2013)

W drugiej połowie lat 90. uważany za najbogatszego Polaka, od wielu już lat nie liczył się w biznesie.

Jego biznesowa gwiazda rozbłysła, gdy – do dziś nie ma jasnej odpowiedzi, dlaczego – rząd Rosji zdecydował się nikomu nieznanej polskiej firmie Bartimpex sprzedawać gaz. W dodatku , zamiast twardej waluty, biorąc w zamian polską żywność. Polskie Górnictwa Naftowe i Gazownictwo było wtedy mocno zadłużone i Rosjanie twierdzili, że jako partner handlowy, straciło dla nich wiarygodność. Miała ją firma Gudzowatego, który pierwsze kontakty w tym kraju nawiązywał jako szef centrali handlu zagranicznego Kolmex.

Gwiazda, jak szybko rozbłysła, tak nagle zgasła, gdy ekipę Jelcyna zastąpiła na Kremlu drużyna Putina. Bartimpex stracił lukratywny kontrakt. Od tej pory Aleksander Gudzowaty był już tylko człowiekiem bardzo bogatym. Bardzo jednak zależało mu, by utrzymać silną pozycję w polskiej gospodarce. Był znany z tego, że zatrudnia wielu ministrów z różnych rządów, najwyraźniej licząc na ich polityczne wpływy. Jednak się przeliczył. Miał się stać potentatem w produkcji biopaliw, niewiele z tego wyszło.

Pomysłem, który dawał spore nadzieje na to, że Gudzowaty znów w handlu gazem będzie postacią ważną, był projekt rurociągu Bernau - Szczecin. Ten krótki odcinek miał połączyć systemy gazowe Polski i Niemiec, uniezależniając nasz kraj od monopolistycznej pozycji Gazpromu w dostawach do Polski. Miał się stać istotnym elementem naszego bezpieczeństwa energetycznego. Kolejne ekipy rządowe podważały jednak sens jego budowy. Co to za bezpieczeństwo – mówiono – skoro gaz, który popłynąłby gazociągiem, też byłby rosyjski ? To prawda, gaz byłby rosyjski, ale dostawca, którego „zakręcenia kurka” tak się obawialiśmy, musiałby się zdecydować na taki gest nie wobec odbiorcy polskiego, ale – niemieckiego. A to mogłoby być dla Gazpromu zbytnio ryzykowne. Rozumowaniu Aleksandra Gudzowatego trudno odmówić słuszności.

W ostatnich latach politycy, którzy chętnie bywali na salonach biznesmena, gremialnie go opuścili. Przedsiębiorca sam był sobie winien. Przyczyną towarzyskiego ostracyzmu stały się tak zwane taśmy Gudzowatego, czyli nagranie jego rozmowy z Józefem Oleksym podczas suto zakrapianej kolacji. Były premier dużo i złośliwie wypowiadał się na temat prominentnych polityków lewicy, m.in. Aleksandra Kwaśniewskiego. Nie wiedział, że rozmowa jest nagrywana. Gudzowaty w dość mało przekonujący sposób próbował tłumaczyć, że taśmy wypłynęły bez jego wiedzy i, jako winnego, wskazywał szefa własnej ochrony. A ochronę miał lepszą, niż prezydent państwa.

W zeszłym roku Aleksander Gudzowaty, już chory i poruszający się na wózku, definitywnie stracił wiarę w możliwość budowy rurociągu. Sprzedał projekt odcinka Bernau – Szczecin firmie niemieckiej. Wkrótce okazało się, że nabywca powiązany jest z grupą Kulczyk Holding. Kiedy zobaczymy, że rurociągiem Bernau – Szczecin popłynie do Polski rosyjski gaz , będziemy pewni że Gudzowaty miał rację. Na jego dobrym pomyśle zarobi jednak ktoś inny.

Więcej na ten temat
Reklama

Codzienny newsletter „Polityki”. Tylko ważne tematy

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość potwierdzającą.
By dokończyć proces sprawdź swoją skrzynkę pocztową i kliknij zawarty w niej link.

Informacja o RODO

Polityka RODO

  • Informujemy, że administratorem danych osobowych jest Polityka Sp. z o.o. SKA z siedzibą w Warszawie 02-309, przy ul. Słupeckiej 6. Przetwarzamy Twoje dane w celu wysyłki newslettera (podstawa przetwarzania danych to konieczność przetwarzania danych w celu realizacji umowy).
  • Twoje dane będą przetwarzane do chwili ew. rezygnacji z otrzymywania newslettera, a po tym czasie mogą być przetwarzane przez okres przedawnienia ewentualnych roszczeń.
  • Podanie przez Ciebie danych jest dobrowolne, ale konieczne do tego, żeby zamówić nasz newsletter.
  • Masz prawo do żądania dostępu do swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, a także prawo wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, a także prawo do przenoszenia swoich danych oraz wniesienia skargi do organu nadzorczego.

Czytaj także

Historia

O Niemcach, którzy z konieczności zostali Polakami

Książka naszego redakcyjnego kolegi Piotra Pytlakowskiego „Ich matki, nasi ojcowie”, której fragment publikujemy, opowiada o losach niemieckich dzieci mieszkających na ziemiach, które po II wojnie światowej przypadły Polsce.

Piotr Pytlakowski
15.09.2020
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną