Społeczeństwo

Rysy na pomniku

Grzegorz Gauden o lwowskim pogromie 1918 r.

Lwów na przedwojennej pocztówce. Lwów na przedwojennej pocztówce. archiwum rodziny Zaczyńskich / Fotonova
Rozmowa z Grzegorzem Gaudenem, autorem książki „Lwów – kres iluzji. Opowieść o pogromie listopadowym 1918”.
Grzegorz GaudenRadek Pietruszka/PAP Grzegorz Gauden

PAWEŁ RESZKA: – Czy mordowanie może być czynnością zwykłą?
GRZEGORZ GAUDEN: – Wydawało mi się, że zdobycie się na zbrodnię wymaga niezwykłych okoliczności, szczególnej motywacji. Ale wiem, że przeciętny człowiek może zamordować albo z uśmiechem przyglądać się mordowaniu.

Relacje ofiar pogromu 1918 r., które znalazł pan we lwowskich archiwach, są przerażająco suche. Adela Neuer z ul. Szpitalnej 21: „morderca mego brata usiadł i grał doskonale na fortepianie”.

Czytaj także

Współczesny

Po co właściwie żyjemy? Jaki jest sens życia?

Cóż bardziej jałowego niż pytanie o sens życia? Brzmi patetycznie, a nawet infantylnie. Dorośli unikają takiej frazeologii, jedynie młodzież czasami na nią się jeszcze nabiera. Tylko właściwie dlaczego pytanie o sens życia wzbudza zażenowanie?

Jan Hartman
25.09.2018