Oferta na pierwszy rok:

4 zł/tydzień

SUBSKRYBUJ
Osoby czytające wydania polityki

Wiarygodność w czasach niepewności

Wypróbuj za 11,90 zł!

Subskrybuj
Społeczeństwo

Mgła nie chce opaść

Pocovidowa mgła. Życie z „dziurami w mózgu” to koszmar i stres

Aż 53 proc. przebadanych oceniło, że jakość ich pracy cierpi w wyniku kiepskiej kondycji umysłowej. Aż 53 proc. przebadanych oceniło, że jakość ich pracy cierpi w wyniku kiepskiej kondycji umysłowej. Christian Erfurt / Unsplash
Psychiczne skutki turbulencji i stresów ostatnich lat to nie tylko wysyp depresji i zaburzeń nastroju, ale też nasilające się problemy z pamięcią, uwagą i koncentracją. Odbijają się i na jakości pracy, i całego życia.
W badaniu ADP tylko jeden na ośmiu pracowników ocenił, że ich pracodawca nic nie robi, by tworzyć klimat wsparcia dla zdrowia psychicznego.Iza Kucharska W badaniu ADP tylko jeden na ośmiu pracowników ocenił, że ich pracodawca nic nie robi, by tworzyć klimat wsparcia dla zdrowia psychicznego.

Ten artykuł miał powstać już dawno. Ale rozmówcy albo zapominali o spotkaniach, albo o tym, żeby je odwołać, bo niechcący umówili się na zajęty już termin (co zdarzyło się też samej autorce). Gdy wreszcie udawało się razem usiąść, uciekały wątki, nie sposób było przypomnieć sobie kluczowych szczegółów i odpowiednich słów.

Prawda jest taka, że tak się dziś pracuje. Szczególnie osobom obarczonym licznymi zobowiązaniami, w różnych rolach. Kłopoty z pamięcią, mentalne zaćmienia, epizody zaburzeń uwagi niemal każdemu czasami zakłócają życie – tym częściej, im ktoś starszy. W ostatnich miesiącach na ich nawał, dezorganizujący codzienność, skarżą się jednak raczej młodzi, zdrowi, płynący głównym nurtem życia.

Najgorzej, gdy dziura w mózgu otwiera się przy innych ludziach. – Ogólnopolska konferencja z udziałem intelektualistów i działaczy społecznych. Witam wszystkich, bo jestem prowadzącą, ale nie mogę sobie przypomnieć nazwy najważniejszej organizacji. Na „ściądze” mam tylko skrót. Sytuacja jak w sennym koszmarze. Stoję na scenie, wszyscy na mnie patrzą, pustka w głowie – opowiada Anna, dziennikarka i prezenterka z 15-letnim stażem.

Podobnie mówi Marcin, ortopeda: – Omawiam zdjęcie rentgenowskie z pacjentem i jego żoną. Patrzę na kość i nie wiem, jak ona się nazywa. Przeprosiłem, poszukałem w telefonie – to była kość strzałkowa, jedna z tych podstawowych. Opisy przypadków tworzę po 30 minut, a nie 10 jak kiedyś, bo trudno mi sklecić proste zdania.

Marzena, lektorka angielskiego, ma wrażenie, że jej głowa jest jak piwnica, w której zgasło światło. Wie, że jest tam mnóstwo zgromadzonego dobytku, ale się w nim gubi albo nie jest w stanie dokopać się do tego, co potrzebne.

W zaufanych, węższych gronach opowieści o poszukiwaniach na osiedlowych uliczkach samochodów zaparkowanych nie sposób sobie przypomnieć gdzie albo psa, którego nie wiadomo jak zawołać, bo jego imię wywietrzało z głowy, o internetowej przeglądarce, którą otworzyło się, ale od razu zapomniało po co, bywają żywym tematem dowcipkowania.

Polityka 26.2022 (3369) z dnia 21.06.2022; Społeczeństwo; s. 36
Oryginalny tytuł tekstu: "Mgła nie chce opaść"
Reklama