To pierwsza taka sprawa w Polsce. Pan Rafał i jego partner spędzili razem ponad 25 lat. Dwa lata temu wzięli ślub w Niemczech. Mąż pana Rafała zmarł, a on zwrócił się do dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o interpretację w sprawie opodatkowania spadku. Czy państwo potraktuje go jak każdego innego wdowca, czy tak, jakby zmarły był dla niego obcą osobą, a więc zażąda podatku od zgromadzonego wspólnie dorobku?
Według dr. Mateusza Wąsika, adwokata i doradcy podatkowego, TSUE w swoim wyroku wskazał, że istnieje zarówno obowiązek transkrypcji aktu małżeństwa tej samej płci zawartego za granicą, jak i uznania tego małżeństwa w państwie pochodzenia (Polsce). Niestety KIS, powołując się na ten sam wyrok, uznał stanowisko pana Rafała za nieprawidłowe, ponieważ nie dokonali z mężem aktu transkrypcji małżeństwa. Nie mogli, bo mąż pana Rafała zmarł, zanim stało się to możliwe.
– To wybieg prawny – ocenia dr Wąsik. – Transkrypcja to czynność materialno-techniczna. Jest ważna, ale nie ona, lecz ślub nadaje status małżeństwu. Nie ma małżeństw transkrybowanych i nietranskrybowanych. Nie spotkałem się z przypadkiem, by od heteroseksualnego małżeństwa zawartego za granicą żądano aktu transkrypcji, by mogło skorzystać z jakichś ulg czy uprawnień. W tym przypadku państwo różnicuje małżeństwa w zależności od orientacji seksualnej, co jest niezgodne z prawem krajowym i unijnym.
Pan Rafał zapowiada, że będzie walczył w sądach administracyjnych. Jest rozgoryczony, że w momencie gdy spotkała go życiowa tragedia, państwo skazuje go na sądową szarpaninę. Jedną już toczy – o podatek od pożyczki, której za życia udzielił mu mąż na kupno nieruchomości.
Pan Rafał zapłacił, ale zaczął walkę o zwrot. W Polsce przegrał we wszystkich instancjach.