Archiwum Polityki

Duchy na Riwierze

Zamiast ogólnych podsumowań festiwalu, co zrobiłem już poniekąd w bieżących relacjach (POLITYKA 20 i 21), chciałbym zatrzymać się przy kilku postaciach ekranowych, które wypadły najbardziej sugestywnie spośród setek pokazanych w tym roku w Cannes. Tak się przy tym składa, że to właśnie poprzez tych bohaterów widać najwyraźniej ogólniejsze zagadnienia, którymi zajmuje się dzisiaj światowe kino.

Festiwal był ponury i mroczny, jak chyba nigdy dotychczas. Od otwarcia poczynając – „Moulin Rouge” to wprawdzie kabaret i wspaniała filmowa zabawa, ale i tutaj główna bohaterka, tancerka i kurtyzana w jednej osobie, kona, prosząc zakochanego w niej pisarza, by opisał ich historię. Najlepszy film konkursu „Pokój syna” (POLITYKA 21) pokazuje rodzinę, która, aby dalej trwać, musi pogodzić się z utratą dziecka, zawinioną mimowolnie przez ojca, psychoanalityka, specjalizującego się w przekonywaniu pacjentów, że życie ma jednak sens.

Polityka 22.2001 (2300) z dnia 02.06.2001; Kultura; s. 38