Kraj, który na zawsze wyrzekł się wojny

Stanowisko wobec spuścizny amerykańskiej okupacji, w szczególności pacyfistycznej konstytucji, jest do dziś jednym z podstawowych wyznaczników podziałów na japońskiej scenie politycznej. Burzliwe spory toczą się również wokół kwestii kształtowania świadomości historycznej oraz postaw patriotycznych.

Okupacja i demokracja. Powojenna rzeczywistość Japonii

Atomowa dyplomacja zapewniła Amerykanom decydującą rolę w reformowaniu powojennej Japonii, aby – jak to sformułowano – już nigdy nie była w stanie zagrozić pokojowi na świecie.

Nacjonalizm i wojna. Mocarstwowe oblicze Japonii

I wojna światowa doprowadziła Japonię do pozycji światowego mocarstwa, co jednak nie uchroniło jej przed problemami. Najtrudniejsze były te gospodarcze. Lekarstwem na kryzys miała być m.in. agresja na kontynent, zgodna z nacjonalistyczną ideologią podboju Azji.

Jak walczyli Japończycy

Klasyczna japońska sztuka wojenna.

Japońska izolacja, lęk przed Zachodem

Na początku lat 40. XVII w. władze wojskowe w Edo postanowiły zamknąć granice Japonii, gdyż obawiały się ingerencji cudzoziemców w wewnętrzne sprawy ponownie zjednoczonego kraju. Symbolem „barbarzyńskiej” cywilizacji Zachodu stało się chrześcijaństwo.

Rola kobiet i mężczyzn w społeczeństwie

Pod tym względem Japonia nie różniła się od innych społeczeństw tradycyjnych: role kobiet i mężczyzn były – a często są do dzisiaj – wyraźnie rozdzielone.

Tradycja japońskiego teatru. Aktorzy, lalki, konwencje

Teatr japoński: spotkanie tradycji i nowoczesności.

Zdrowo, smacznie, pałeczkami. Kuchnia narodowa kraju kwitnącej wiśni

„Zawsze staraj się jeść potrawy wyróżniające się pięcioma właściwościami: piękne, o przyjemnych zapachu, delikatne i miękkie, lekkostrawne oraz wysokiej jakości. Pozostałych unikaj!” – pisał we „Wskazówkach dla zachowania zdrowia i siły” Kaibara Ekiken, filozof neokonfucjański.

Jak rozwijała się japońska literatura

Punktem przełomowym w dziejach japońskiej literatury było wprowadzenie do niej wątków realistycznych; nowoczesna powieść zastąpiła z reguły alegoryczne, estetyzujące opowieści, podane kwiecistym stylem.