Obywatelski opór w stanie wojennym

Przemoc i opornik
Na pierwsze demonstracje Komitetu Obrony Demokracji wiele osób przychodziło z wpiętymi w ubranie opornikami. To było czytelne nawiązanie do praktyki społecznego oporu z okresu stanu wojennego. A wytworzono wtedy mnóstwo oryginalnych technik protestu przeciw państwowej opresji.
W 1982 r. kolejna rocznica wybuchu powstania warszawskiego była jedną z okazji wyrażania sprzeciwu wobec spacyfikowania ruchu Solidarności.
Chris Niedenthal/Forum

W 1982 r. kolejna rocznica wybuchu powstania warszawskiego była jedną z okazji wyrażania sprzeciwu wobec spacyfikowania ruchu Solidarności.

Gdy 13 grudnia 1981 r. gen. Wojciech Jaruzelski ogłosił w telewizji państwowej wprowadzenie stanu wojennego w całej Polsce, stało się jasne, że ówczesna władza wybrała argument siły w pozorowanym przez 15 miesięcy dialogu z ruchem Solidarności. Na szok stanu wojennego Solidarność odpowiedziała zgodnie z doświadczeniem historycznym Polaków. Spontanicznie sięgnięto nie tylko do środków klasycznych – takich jak strajki, manifestacje, ulotki – praktykowanych podczas „karnawału wolności” 1980–81.

Pełną treść tego i wszystkich innych artykułów z POLITYKI oraz wydań specjalnych otrzymasz wykupując dostęp do Polityki Cyfrowej.

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj