Marzenie weterana. Jak emerytury z wojny secesyjnej przetrwały trzy stulecia

Gdy na początku wojny secesyjnej Kongres USA przyjął ustawę o pensjach dla weteranów Unii, nikomu nie przyszło do głowy, że będą wypłacane jeszcze w XXI w.

Szesnastoletni Mose Triplett po wybuchu wojny secesyjnej zaciągnął się do wojsk Konfederacji. Gdy inni ginęli, jemu sprzyjało szczęście. Na początku lipca 1863 r. pod Gettysburgiem w najkrwawszej bitwie wojny zginęło lub odniosło rany 734 żołnierzy spośród 800 służących w 26. Pułku Piechoty Karoliny Północnej. Ale szeregowemu Triplettowi nie stała się krzywda, bo wcześniej się rozchorował i trafił do szpitala polowego. Po czym cztery dni przed bitwą uciekł. Odnalazł się rok później w stanie Tennessee, gdzie zaciągnął się do wojsk Unii. W 3. Pułku Piechoty Konnej Karoliny Północnej, dowodzonym przez płk. George’a W. Kirka, zapracował na renomę szczerego unionisty.

Po wojnie Triplett kupił farmę nieopodal Elk Creek w Karolinie Północnej i mieszkał tam aż do 1938 r., stając się lokalną legendą. „Długo po jego śmierci miejscowi mężczyźni pili bimber, grali na banjo i skrzypcach oraz opowiadali o tym, jakim »twardzielem« był Mose Triplett” – opisywał w reportażu opublikowanym w maju 2014 r. na łamach „The Wall Street Journal” Michael M. Phillips. Nieznanemu nikomu uczestnikowi wojny secesyjnej poświęcił miejsce w ekonomicznej gazecie, ponieważ odkrył, że jego córka Irene Triplett nadal żyje i pobiera pensję weterana. Czyli jest beneficjentką pierwszego w świecie, nowoczesnego systemu emertytalnego, który na początku XX w. gwarantował całkiem dostatnie życie milionowi Amerykanów.

Marzenie weterana

Nie wiadomo, czy Mose Triplett, przyłączając się do wojsk Unii, wiedział, że 14 lipca 1862 r. Kongres przyjął General Pension Act.