Klasyki Polityki

Pianista

Okiem statysty. Jak kręcono „Pianistę”

Autokary dowożą statystów na Pragę, na plan filmu, z wytwórni na Chełmskiej. Autokary dowożą statystów na Pragę, na plan filmu, z wytwórni na Chełmskiej.
Warszawa. Ulica Stalowa na Pradze. Plan filmu „Pianista” w reżyserii Romana Polańskiego. Scena przejścia Żydów do getta. – Stand by and action! – i ruszamy.
Statyści nie odrywają oczu od Romana Polańskiego. A ten lubi pracować w spokoju. Statyści nie odrywają oczu od Romana Polańskiego. A ten lubi pracować w spokoju.

W oknach praskich kamienic co jakiś czas miga fotograficzny flesz. Tyle że my, Żydzi, nie patrzymy już w górę, na fasady mijanych domów. Wzrok wbijamy w błoto, by odciąć się od tego co wokół. „Aryjscy” mieszkańcy Warszawy obserwują w skupieniu, jak podążamy ku swemu przeznaczeniu. Milczą.

Kiedy zamknie się oczy, można usłyszeć całą symfonię tej tragedii. Podeszwy szurające po bruku, odgłos rozchlapywanych przez dziecięce stopy kałuż, kląskanie błota pod kołami załadowanych po brzegi furmanek, rżenie koni.

Polityka 21.2001 (2299) z dnia 26.05.2001; Na własne oczy; s. 108
Oryginalny tytuł tekstu: "Pianista"
Reklama

Czytaj także

Nauka

Zaszczepieni też chorują. Dlaczego trzecia dawka jest niezbędna?

Coraz więcej osób wątpi w szczepionki przeciwko covid, skoro nawet po trzech dawkach przytrafia im się zakażenie. Czy zatem decyzję o szczepieniu przypominającym lepiej odłożyć do czasu, aż pojawią się skuteczniejsze preparaty?

Paweł Walewski
04.12.2021