Przewodniczący Komisji Nauczania Katolickiego KEP bp Marek Mendyk stwierdził, że postawa resortu sprzyja marginalizacji katechezy. Według niego istnieje groźba, że bez jednoznacznego zapisu samorządy jako organ prowadzący szkoły, mogą zdecydować o eliminacji lekcji religii lub wprowadzić za nie odpłatność. Ministerstwo zapewnia, że nic się nie zmieniło, co zresztą widać gołym okiem. Przepisy są jasne: religia staje się obowiązkowa po deklaracji rodziców lub pełnoletnich uczniów, że chcą w tych zajęciach uczestniczyć. Szkoła musi je zorganizować nieodpłatnie. Więc o co chodzi?
Pewien trop wskazuje rozpaczliwa wypowiedź bp. Mendyka, który ubolewa: „Tak jakby sugeruje się nam, że za jakiś czas nie będziemy w ogóle mieli podstaw do nauczania religii w szkołach ponadgimnazjalnych, bo pełnoletnia już wówczas młodzież nie będzie chciała uczestniczyć w tych zajęciach”. No cóż, dokładnie tak, księże biskupie. Jeśli młodzież nie będzie chciała uczestniczyć w katechezie, to nie będzie podstaw by ją organizować. W narzekaniu biskupa, że wpisywanie religii w szkolne plany jako pierwszej lub ostatniej lekcji, to „wyraźna podpowiedź młodemu człowiekowi, co ma robić” brzmi ta sama nuta, zdradzająca autorytarne ciągoty. Młodzież nie ma prawa wybierać, młodzież ma się karnie na katechezie stawić. Amen.
Kościół może mieć podstawy do obaw. Uczestnictwo w lekcjach religii spada; tym bardziej im starsza klasa. Sami katecheci mówią już o bierzmowaniu, jako „sakramencie pożegnania z Kościołem”. Poziom katechezy w polskich szkołach bywa dramatyczny, o czym wielokrotnie pisaliśmy na łamach „Polityki”. Wypowiedź biskupa Mendyka, że na lekcjach religii nie uczy się niczego innego, jak „otwartości, dyspozycyjności i odpowiedzialności”, wielu młodych ludzi może przyprawić o pusty śmiech.