Kodeksy na szaniec. Normalnie sądzącego TK mieć nie będziemy. Czy ta skórka warta jest wyprawki?

Wokół Trybunału Konstytucyjnego toczy się spór uliczny, polityczny i prawny. Ten prawny jest niesłychanie ciekawy, bo przebiega w poprzek „plemiennych” podziałów.

Sylwia Markieta Zawiązał się sojusz prezesów TK i Sądu Najwyższego oraz prezydenta, który ma na celu obronę status quo ante w Trybunale.

„Odbijanie” Trybunału Konstytucyjnego to hasło polityków. Oznacza wojnę o wpływy. Politycy chętnie poszerzają swoją władzę, ale gdyby nowo wybrani sędziowie utożsamiali się z widzeniem swojej obecnej misji w Trybunale jako odbijania, znaczyłoby to, że nie nadają się do roli sędziów. W tej roli bowiem ich zadaniem powinny być działania na rzecz przełamania pata w Trybunale i doprowadzenia do tego, by zaczął pełnić swoją konstytucyjną funkcję niezależnie i w pełnym składzie.

Niestety, wydaje się, że presja polityczna na jak najszybsze „odbicie” Trybunału zmniejszyła szansę na dogadanie się starych sędziów z nowymi. A bez tego normalizacja sytuacji w Trybunale nie jest możliwa. Ale może sędziowie sami uznali, że początek zaduszkowego weekendu to dobry moment na rozpoczęcie działań. Zresztą ośmioro nowych sędziów to nie monolit, są wśród nich gołębie i jastrzębie. I kontrowersje. Choć ostatecznie działają razem.

W każdym razie na zwołane przez tymczasowo kierującą Trybunałem sędzię Annę Korwin-Piotrowską zgromadzenie ogólne sędziów TK nie przyszedł żaden ze starych sędziów. Nie przeszkodziło to w stwierdzeniu kworum (o czym dalej), dzięki czemu uchwalono plan budżetu i zagwarantowano pieniądze na funkcjonowanie Trybunału w przyszłym roku. Ale jakie funkcjonowanie?

Próby uruchomienia Trybunału

Ważności uchwalenia budżetu raczej nikt nie będzie kwestionował. Całą resztę – owszem. Opozycja już ogłosiła, że wszystko, co zrobiono, jest nieważne, bo sędzia Korwin-Piotrowska jest uzurpatorką, bo nie miała podstawy prawnej, by tymczasowo przejąć władzę w Trybunale, a na zgromadzeniu ogólnym nie było kworum.