Miej własną politykę.

Pierwszy miesiąc prenumeraty tylko 9,90 zł!

Subskrybuj
Film

Sztuka przypominania

Recenzja filmu: "Sugar Man", reż. Malik Bendjelloul

Rodriguez próbował się przebić ze swoją muzyką także w Anglii. Rodriguez próbował się przebić ze swoją muzyką także w Anglii. Gutek Film / materiały prasowe
Niewiarygodna historia zapomnianego amerykańskiego barda, którego muzyka staje się sławna w RPA, a on nic o tym nie wie, wydaje się dowcipem z taniej komedii omyłek.

Rzecz jednak wydarzyła się naprawdę i w nominowanym do Oscara dokumencie „Sugar Man” została opowiedziana w formie chwytającego za serce reportażu śledczego o wydobywaniu z niepamięci niejakiego Sixto Rodrigueza, rówieśnika Boba Dylana i Beatlesów, którego nieznane piosenki do dziś uchodzą w Afryce za symbol walki z apartheidem. Film ma dramaturgię godną hitchcockowskiego thrillera. Wychodząc od oczywistego pytania, jak to możliwe, że tak utalentowany artysta nie został w porę doceniony przez amerykański show-biznes, powolutku zmierza w stronę refleksyjnego dzieła o tajemnicy sztuki, przewrotnym losie, wartości pracy, a przede wszystkim o tym, czym jest sława i kariera w świecie doszczętnie zdominowanym przez pogoń za pieniędzmi.

 

Sugar Man, reż. Malik Bendjelloul, prod. Szwecja, Wielka Brytania, 86 min

Polityka 08.2013 (2896) z dnia 19.02.2013; Afisz. Premiery; s. 64
Oryginalny tytuł tekstu: "Sztuka przypominania"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Rynek

Kim pan jest, panie W.? Skąd się wziął i na czym dorobił cichy bohater afery taśmowej

Cała Polska usłyszała o zeznaniach Marcina W. Najpierw, że Marek Falenta sprzedał Rosjanom słynne „taśmy prawdy”; potem, że Michał Tusk przyjął 600 tys. euro łapówki. Ale równie ciekawe jak zeznania są biznesy Marcina W. I jego związki z CBA.

Marek Czarkowski
05.12.2022
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną