Film

Nudna terapia

Recenzja filmu: "Uniwersytet potworny", reż. Dan Scanlon

Film nie ma wdzięku, a chwilami jest po prostu nudny. Film nie ma wdzięku, a chwilami jest po prostu nudny. Disney / Pixar / materiały prasowe
Choć to zdecydowanie słabszy kawałek familijnego kina, rodzice i tak nie powstrzymają się przed kupnem biletu.

Gigantyczny sukces kasowy oscarowej animacji „Potwory i spółka” nie mógł, oczywiście, pozostać bez odzewu. Po 12 latach od premiery przeboju przynoszącego krociowe zyski mamy więc oto kolejną część „Uniwersytet potworny”, która jest prequelem i opowiada o początkach przyjaźni jednookiego, zielonoskórego Mike’a Wazowskiego oraz sympatycznego, włochatego Jamesa P. Sullivana. Wróżenie klęski filmowi jest czystym szaleństwem. Choć to zdecydowanie słabszy kawałek familijnego kina, rodzice i tak nie powstrzymają się przed kupnem biletu. Słabość „Uniwersytetu potwornego” wynika ze schematycznej, przewidywalnej fabuły, której nie rekompensują wcale gagi ani drętwe dialogi. Trzy czwarte akcji wypełnia rywalizacja kilku studenckich drużyn o tytuł najstraszniejszych potworów wydziału. Niewątpliwie „Uniwersytet potworny” odegra znaczącą rolę w oswajaniu dziecięcych lęków przed nocnymi koszmarami, ale ten film nie ma wdzięku, a chwilami jest po prostu nudny.

 

Uniwersytet potworny, reż. Dan Scanlon, prod. USA, 120 min

Polityka 27.2013 (2914) z dnia 02.07.2013; Afisz. Premiery; s. 64
Oryginalny tytuł tekstu: "Nudna terapia"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Kultura

„Zielony rycerz. Green Knight”: filmowy powrót do mitycznej Brytanii

W filmie „Zielony rycerz. Green Knight” Davida Lowery’ego oglądamy Króla Artura i jego rycerzy Okrągłego Stołu. Znowu. Co takiego tkwi w legendach arturiańskich, że współczesna kultura regularnie do nich wraca?

Marcin Zwierzchowski
27.07.2021
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną