Książki

Amerykańska sielanka

Recenzja książki: Joyce Carol Oates, "Niebieski ptak"

Oates należy do tych autorek, które z opisu detalu robią dzieło sztuki.

Według Joyce Carol Oates, jednej z najwybitniejszych pisarek naszych czasów, amerykańska sielanka to piekło, w którym hipokryzja, strach i niesprawiedliwość patronują mieszkańcom prowincjonalnych miasteczek: robotnikom, Indianom z rezerwatów, handlarzom narkotykami, striptizerkom. W swojej nowej powieści „Niebieski ptak” Oates na kanwie kryminalnej historii buduje pejzaże Ameryki silnie zestrojone z losami bohaterów. Peryferia z architekturą śmieci na nieużytkach są metaforą rozpadu: społecznych więzi, czyjegoś życia, rodziny. Schizmę w rodzinie oglądamy w „Niebieskim ptaku” z perspektywy dojrzewającej dziewczynki.

Pisarka mistrzowsko oddała atmosferę napięcia i niedopowiedzeń potęgowaną szeptami zrozpaczonej matki, nocnymi telefonami. Oates należy do tych autorek, które z opisu detalu robią dzieło sztuki. Dlatego chwilami ma się wrażenie, że sama historia ma znaczenie drugorzędne. Satysfakcji dostarcza już sam opis wystroju cukierni, peryferii, czyjejś twarzy czy stylu gry w koszykówkę. Drobiazgowo i niejednoznacznie nakreśliła relację córki z ojcem – szorstkim, impulsywnym mężczyzną, niesłusznie podejrzanym o morderstwo kochanki. Na tle linczu społecznego – bezwarunkowa, pełna lęku i marzeń miłość córki do ojca nabiera znamion heroizmu.

Joyce Carol Oates, Niebieski ptak, przeł. Katarzyna Karłowska, Rebis, Poznań 2010, s. 418

Polityka 39.2010 (2775) z dnia 25.09.2010; Kultura; s. 52
Oryginalny tytuł tekstu: "Amerykańska sielanka"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Społeczeństwo

Rzeź ptaków

Co roku myśliwi zabijają około 200 tys. ptaków. Wyłącznie dla własnej rozrywki. Żadnych innych powodów polowania na ptaki nie ma.

Joanna Podgórska
05.12.2019
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną