Muzyka

Ulica muzykuje, ulica rapuje

Recenzja płyty: Ceha Joint, „Start”

materiały prasowe
Z nadzieją czekamy na kolejne dokonania Ceha Jointa.

Debiutancka płyta rapera z Tarchomina przy pierwszym odsłuchaniu wydaje się typowym przykładem rodzimej ekspresji ulicznej. Rymy opowiadają znane skądinąd historie o imprezach, bójkach, konfliktach z policją, przygodach z dziewczynami, no i jeszcze: o pracy dilerów, brutalności gangów („Brutalny interes”), o konieczności zalegalizowania marihuany („Ja chcę palić”). Wszystko na tle miasta, dzielnicy, z dokładnie przekazaną topografią. Ale Ceha Joint na szczęście wychodzi poza schemat – głównie w muzyce i aranżacjach. Przydał się bogaty zestaw zaproszonych gości (zarówno wokalistów, jak i autorów bitów), a przede wszystkim współpraca z Sidneyem Polakiem, producentem płyty. Wszystko brzmi drapieżnie, wyraziście i łatwo wchodzi się w klimat budowany przez różne inspiracje: „klasyczny” rap, ale też dub step, elektronikę, d’n’b czy wreszcie reggae. Mimo nieskomplikowanego przesłania większości tekstów warto zwrócić na nie uwagę, bo w rapowo-publicystycznym skrócie dobrze oddają to, czym żyje dziś uliczna warszawska młodość. Socjolog miałby nad czym się zastanawiać. Oczywiście rzeczywistość jest na pewno bardziej urozmaicona, dlatego z nadzieją czekamy na kolejne dokonania Ceha Jointa.

Ceha Joint, Start, Universal

Polityka 30.2015 (3019) z dnia 21.07.2015; Afisz. Premiery; s. 73
Oryginalny tytuł tekstu: "Ulica muzykuje, ulica rapuje"
Więcej na ten temat
Reklama

Czytaj także

Kultura

Katarzyna Nosowska dla „Polityki”: Jestem moim planem na życie

Dziś w stosunku do artystów jest coś chłodnego – mówi Katarzyna Nosowska, tegoroczna laureatka towarzyszącej Paszportom POLITYKI nagrody specjalnej Kreator Kultury.

Bartek Chaciński
20.01.2022
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną