Teatr 2013. Nominowany Michał Borczuch

Michał Borczuch
Reżyser, zeszłoroczny stypendysta programu The Rolex Mentor and Protégé Arts Initiative dla najzdolniejszych młodych artystów z całego świata. Interesuje go tematyka dzieciństwa, niedojrzałości i tożsamości. Wystawia przede wszystkim w krakowskim Starym Teatrze, wrocławskim Teatrze Polskim i w TR Warszawa.
Michał Borczuch
Leszek Zych/Polityka

Michał Borczuch

Rocznik 1979, reżyser, absolwent Wydziału Reżyserii PWST i Wydziału Grafiki ASP w Krakowie. Zeszłoroczny stypendysta programu The Rolex Mentor and Protégé Arts Initiative dla najzdolniejszych młodych artystów z całego świata. Większość przedstawień zrealizował w Starym Teatrze w Krakowie, TR Warszawa i wrocławskim Teatrze Polskim.

Interesuje go tematyka dzieciństwa, niedojrzałości, bierze pod lupę moment kształtowania się tożsamości. Śledził i analizował ulubione tematy w wystawianych sztukach: „Lulu” Franka Wedekinda, „Werterze” według Goethego, „Portrecie Doriana Graya” Oscara Wilde’a, „Domu sierot” Janusza Korczaka, w tekstach Zygmunta Freuda, które posłużyły za inspirację spektaklu „Hans, Dora i Wilk” czy w najnowszym przedstawieniu „Zachodnie Wybrzeże. Powrót na pustynię” Bernarda-Marie Koltèsa.

W wywiadzie opublikowanym w „Didaskaliach” tłumaczył: „Interesuje mnie prawda ludzi, którzy, choć nie są imbecylami, stają wobec świata i siebie w kompletnym zagubieniu. Jeżeli chwytają się jakiejś wartości, to tylko na chwilę, jeżeli pragną w życiu pełni – to za cenę kompromisu lub niestabilności (ciągłego zadawania pytań). Nie chcę, żeby moje spektakle dawały odpowiedzi”. Uzasadniając zgłoszenie jego kandydatury do Paszportu POLITYKI, teoretyk i historyk teatru Grzegorz Niziołek napisał: „Broni pozycji słabych bohaterów, niepokoi podskórną emocjonalnością przekazu. Efekt wieloznaczności, jaki uzyskuje w pracy z aktorami i obrazem scenicznym, nie ma sobie równych, choć w charakterze pisma wydaje się manierycznie niedbały. Nie wchodzi w łatwe sojusze z widownią, lubi ją dezorientować, gotowy jest zaryzykować odrzucenie”.

 ***

Oni nominowali:

Anna R. Burzyńska (UJ, „Didaskalia”), Łukasz Drewniak („Dziennik Polski”, teatralny.pl), Jacek Kopciński („Teatr”), Marcin Kościelniak („Didaskalia”, „Tygodnik Powszechny), Wojciech Majcherek (TVP Kultura), Witold Mrozek („Gazeta Wyborcza”, „Krytyka Polityczna”), Grzegorz Niziołek (UJ, „Didaskalia”), Jacek Sieradzki („Dialog”), Mike Urbaniak (Polskie Radio RDC, panodkultury.wordpress.com), Jacek Wakar (Polskie Radio, Dwójka).

 ***

Ponadto zgłoszeni zostali:

Dorota Androsz (aktorka), Jan Duszyński (kompozytor), Marta Górnicka (reżyserka, twórczyni Chóru Kobiet), Julia Holewińska/Kuba Kowalski (duet dramaturgiczno-reżyserski), Mirek Kaczmarek (scenograf), Komuna Warszawa, Wojciech Kościelniak (reżyser musicalowy), Marcin Liber (reżyser), Sebastian Majewski (wicedyrektor Starego Teatru w Krakowie, dramaturg), Ewelina Marciniak (reżyserka), Artur Pałyga (dramatopisarz), Paweł Passini (reżyser), Pożar w Burdelu (grupa teatralno-kabaretowa), Piotr Ratajczak (reżyser, dyrektor artystyczny Teatru im. Szaniawskiego w Wałbrzychu), Karolina Rozwód (dyrektorka Teatru Starego w Lublinie), Radosław Rychcik (reżyser), Adam Sajnuk (reżyser), Jacqueline Sobiszewski (reżyserka światła), Weronika Szczawińska (reżyserka), Justyna Wasilewska (aktorka), Wojtek Ziemilski (reżyser).

Czytaj także

Poleć stronę

Zamknij
Facebook Twitter Google+ Wykop Poleć Skomentuj

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną